Jin Soda

Καινούργια παιχνίδια

2012-02-04T21:52:00.000+02:00

Φεβρουάριος και όλα καλά.Τα Χριστούγεννα μου φάνηκε πως έφυγαν κάπως έτσι:

που σημαίνει γρήγορα και από τότε σχεδόν τα πάντα μοιάζουν να ακολουθούν με την ίδια ταχύτητα.Για όσους διερωτώνται τι είναι αυτό το πράσινο σε 2 μέρη φορτωμένο πράμα, ναι, είναι συναρμλογούμενο δέντρο. Μάλλον πάνε να το ξαναφυτέψουν για να διατηρηθρί μέχρι του χρόνου.

Διάφορα νέα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν και μερικά φρέσκα κατασκευάσματα όπως αυτό εδώ το μυγοπορτρέτο:

Σε πλήρη λειτουργία, τα δύο δοντάκια στάζουν μια συνθετική απομίμηση αίματος στο πάτωμα πλατς-πλατς ή στο κεφάλι όποιου περίεργου το βάλει από κάτω για να δει πως δουλεύουν. Δε θυμάμαι να έχω κάνει άλλη σουξεδιάρα σπλατεριά που να ξεπερνάει αυτή τη φουτουρόμυγα. Άμα βλέπεις πολλές υποπαραγωγές σάηενς φίκσιον κάποια στιγμή θα σου βγεί, που θα πάει..

Επίσης, μια καινούργια μόδα που δε θα βγει στη μόδα ποτέ, είναι αυτή η Μπάρμπι-τσαρουχι, που σχηματίστηκε ένα κατά τα άλλα ειρηνικό απόγευμα στη σχολή, καθώς ψάχναμε με την Κορίνα κάτι να βρούμε να παίξουμε.

Αυτό ήταν μόνο η αρχή της Μπαρμπι, Σίντι και Σία ιστορίας, αφού τα απωθημένα βρίσκουν διέξοδο 20 χρόνια μετά,τόσα όσα χρειάστηκε για τις κούκλες αυτές να πέσουν στα 50 λεπτά και το 1 ευρώ. Τότε που τις κοιτάγαμε απ΄τη χριστουγεννιάτικη τζαμαρία, με κολλημένη πάνω τη μύτη μάς λέγανε έχεις μία,φτάνει,δεν έχουμε λεφτάκια, είναι ακριβές φέτος και ήτανε "μανούλα μου", ας πρόσεχες να μην της έκοβες το κεφάλι, παίξε τώρα με της ξαδέρφης σου, που είναι σα ξεβιδωμένο, αλλά δεν πειράζει, βολέψου και βολευόσουνα αναγκαστικά.
Οπότε τώρα μην ακούω χαζά, του στυλ: Απαπααα...κρίμα, τι της έκανες της καημένης κλπ, γιατί όλες έχουν την κοινή μοίρα του πλαστικού κι εξάλλου, τι να τις έκανα διαφορετικό τώρα πια; Άσε που πιστεύω ότι οι Ιάπωνες θριλεράδες θα εκτιμούσαν ιδιαίτερα το παρακάτω δείγμα Μπάρμπης, της παιχνιδοφόνου, καθότι ολίγον παλαβούτσικη ράτσα, με ιστορία στο αντίστοιχο πεδίο. Δεν ήθελα να τρομάξω κανένανε στο 1ο πόστ της χρονιάς, αλλά σκέφτηκα πως εδώ άλλοι βλέπουνε τηλεόραση, οπότε ιδού: Μπάρμπη (της Μπάρμπης), η παιχνιδοφόνος.

Αν και αυτή ήτανε Σίντη.

Γκραν φινάλε μιλάμε..

2011-12-28T02:48:00.000+02:00

Λονγκ τάημ νο ση! Συστηματικά σε αφασία (χα) και με αφθαίρετα κοπανημένο το ήτα. Μα δεν είναι πιο όμορφη η πρόταση έτσι?
Λοιπόν, επειδή μου σημείωσα απουσίες, είπα αντί να πετάξω μια σφήνα για να αναπληρώσω το κενό, να αναπληρώσω καλύτερα όόόόόόλα τα κενά που έχω αφήσει κατά καιρούς με ένα γιγαπόστ.
Γι' αυτό, φωτογράφισα τα χιτάκια από το πιο λούζερ μπλοκάκι μου (για τέτοιο το είχα παλιότερα και του μεινε ρετσινιά). Μ΄αυτό την είχα πατήσει.Είχε μια φανταστική ταπετσαρία για εξώφυλλο, αυτήν εδώ:

ήταν και χοντρούτσικο και τρελάθηκα, δεν το πήρα, το άρπαξα. Μόλις όμως είδα τα χαρτιά μέσα που ήταν σαν από πεπιεσμένο κωλόχαρτο και μόλις ακουμπούσες μελάνι πάνω σου έβγαινε δέκα σελίδες παρακάτω, σκέφτηκα μα καλά τι κόλπα είναι αυτά? Δεν το περίμενα από γερμανική κατασκευή. Ντροπή. τς τς τς.

Τελικά το συνήθισα και να ορίστε μερικά από τα περιεχόμενα:

Του ιδίου φυράματος έχετε ξαναδεί παλιότερα, ίσως και το ίδιο να το ΄χω ξαναβάλει, αλλά ένα κεφάλι χειμώνα-καλοκαίρι, διαστολή-συστολή χάνονται πράματα στο δρόμο.

Το μουτζούρωμα εδώ αντιγράφει τα τρίτου βαθμού εγκαύματα, αλλά η μέθοδος δεν έχει τελειοποιηθεί και μάλλον θα μείνει εκεί που είναι γιατί τα σχέδια αυτά είναι ανασφάλιστα.

Το έργο αυτό λέγεται: " Η παθούσα μυτόγκα".Ετοιμάζω, με αφορμή αυτό τον προβληματισμό για τα πράματα που μπορούν να σου πέσουν στη μύτη ειδικά αν πετάνε κουρούνες από πάνω, ένα ειδικό προστατευτικό εξάρτημα για να έχει κανείς τη μύτη του ήσυχη στο καθημερινό σουλάτσο.

Εδώ φαίνεται αυτό που έλεγα πιο πριν για τα μελάνια. Δεξιά είναι το πως βγήκε το χαρτί από την πίσω μεριά, πράμα που δε στέκει, αλλά άντε πες μου εσύ τώρα. Μου τη σπάει ακόμα περισσότερο γιατί παίζει το πίσω να είναι καλύτερο.#@*$#!

Λίγη καραβίσια βαρεμάρα ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Δε θυμάμαι αν κάτι από όλα αυτά είχε σχέση με το ταξίδι που είχα πάει στο Ρέθυμνο. Ο τύπος που πέφτει στον κουβά ίσως, αφού οι ρακές είναι λίγάκι ψυχεδελικές.

Εδώ, η φωτογραφική κλάταρε κι άρχισε τις μυωπίες, αν και νομίζω ήθελε λίγη θολούρα ακόμα. Ή το κάνεις ή δεν το κάνεις.

Αυτός δεν το κάνει.

Ενώ αυτή, άστο καλύτερα...Οκεη, φτάνει μ΄αυτό. Μου αρέσει που της έφτιαξα τάχα μου κι ατμόσφαιρα με τα σκίαστρα απ΄τη μια μεριά. Σα μεσημεράκι καλικαιρινό...Σνιφ.. Δεν είμαι καλά,τρύπησε η θερμοφόρα.

Το ερωτηματικό ισχύει. Επειδή όμως έχει πολλή φιλοσοφία το πράγμα το αφήνω για άλλη ώρα που δε θα ΄ναι Χριστούγεννα.

Κάπως έτσι είναι κανείς όταν κατεβαίνει από το 049.

Άμα ξέρει κανείς που πουλάνε τέτοια καπελάκια που να μην έχουν όμως ένα μάτσο πλαστικές τρίχες απάνω να μου πει παρακαλώ.

Τοπίο. Θα μπορούσε να είναι έρημος, αλλά μας τα χαλάει το δέντρο που δεν είναι κάκτος, κατά τα άλλα κανένα πρόβλημα.

Ο Ντέιβιντ Λιντς στο μαξιλάρι μου που μόλις έχυσα τον καφέ πάνω.

Δυο-τρία σκιτσάκια που τσίμπησα από κάτι φωτογραφίες σε περιοδικά.Το μεσαίο δεν είναι από διαφήμιση, είναι κανονικός άνθρωπος (ζντόινγκ) και το τελευταίο φυσικά το έβαλα για το ηχητικό ΖΑΠ

που πιστεύω δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, εκτός αν συμπλήρωνα έναν λιωμένο βάτραχο κάτω από την πατούσα οπότε θα γινότανε ΒΙ ΊΠΑ ή ένα μπαλόνι με λίγο νερό οπότε θα ήτανε ΣΤΡΟΤ.

Αυτά τα ολίγα από σχεδιάκια.

Κλείνοντας, τα δύο καινούργια μου table walkers, για τα οποία είμαι περήφανη. Αν και τα μεγέθη δεν ταιριάζουνε αυτό δε θα είναι πια πρόβλημα αν, όπως είπε ο Ηλίας, βάλω τις πατάτες πιο μακριά.

Ευχές για ένα γερό στομάχι σε όλους, προσοχή με το αυτοκίνητο κλπ κλπ και τα λέμε συντόμως.

Τσηαρζ!

Ευνο-

Blue hour

2011-12-07T14:51:00.000+02:00

Περαστικός

2011-12-01T15:55:00.000+02:00

Μερικές φορές, όπως χτες το βράδυ, με καταλαμβάνει η αίσθηση ότι δεν είμαι παρά ο αντιπρόσωπος του εαυτού μου σ΄αυτή την τρέχουσα διάσταση. Ένα άυλο νήμα μόνο είναι ό,τι νομίζω πως με συνδέει με τον πυρήνα και το κενό με τις υπόλοιπες προεκτάσεις του. Ίσως να έχουμε υποτιμήσει τον άνθρωπο με την παραδοχή ότι χρησιμοποιεί ένα φτωχό ποσοστό του εγκεφάλου του.
Σκέφτομαι την αμηχανία μου, ενώ κάθομαι δίπλα σε μια γύψινη μάσκα του προσώπου μου και το πόσο ξεκάθαρο είναι το λευκό και ψυχρό της άγγιγμα σε αντίθεση με τη ζέστη που νιώθω μέσα στα δάχτυλά μου.Κάποιος μου είπε να τη βάψω, αλλά η ιδέα αυτή μου φαίνεται ακόμα πιο ανατριχιαστική.
Άσ'την εκεί να κοιμάται καλύτερα..κι εμένα να αναρωτιέμαι για τα αινίγματα που κρύβει ένα γύψινο τσόφλι με κλειστά μάτια.

Ζμήνος

2011-11-25T15:21:00.000+02:00

Η απόσταση το κάνει να μοιάζει λιγάκι με οικογένεια μικροβίων. Μόνο στη φωτογραφία, γιατί αν είσαι εκεί και το βλέπεις το μικρόβιο μάλλον είσαι εσύ.Το ουράνιο τόξο κατάφερε και χώρεσε λιγάκι στη γωνίτσα,έτσι το ξεχωρίζουμε αμέσως από το από την κάτω εικόνα που δείχνει ένα πλακάκι φίσκα σε βάκιλους Yersinia pestis,κοινώς βακτήριο που προκαλεί την πανώλη.

Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει η πανώλη με τα πουλιά. Είναι μια από τις τελευταίες μου εμμονές ( η πανώλη δηλαδή, τα πουλιά είναι παλιά ιστορία) και συνδέεται με τη μορφή που είχαν οι προστετευτικές στολές των γιατρών κατά τη διάρκεια της μεγάλης πανούκλας του Μεσαίωνα (Black Plague/Black Death) που σκότωσε το 30-60% του πληθυσμού της Ευρώπης.Οι στολές είχαν την εξής μορφή:

Το ράμφος περιείχε διάφορα βότανα και μπαχαρικά για να φιλτράρει τον αέρα,τα γυαλιά είχαν κόκκινο χρώμα που πίστευαν ότι τα κάνει evilproof, ο μανδύας ήταν καλυμένος με κερί και το ραβδί το χρησιμοποιούσαν για να δίνουν οδηγίες στους συγγενείς ή για να ακουμπάνε τον ασθενή χωρίς να τον αγγίζουν άμεσα.

Γενικά, έχει μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η ξεχασμένη ιστορία, αλλά αν θέλετε τη γνώμη μου διαβάστε μόνο τα βασικά, γιατί η βαθύτερη μελέτη φέρνει μερικά ενοχλητικά, μάλλον δυσάρεστα όνειρα.

Εντάξει, δε φταίει αυτό, λέμε τώρα.

kkk stone

2011-11-18T22:09:00.000+02:00

Aν και το συγκεκριμένο δεν είχε καμία επιθετική, ρατσιστική ή εγκληματική διάθεση όσο πόζαρε. Άλλο ένα κομματάκι παραλίας που βρέθηκε σπαρμένο ανάμεσα σε μεγαλύτερα όμοιά του που ξεφύτρωναν μέσα από τις άμμους. Στην αρχή αισθάνθηκα σα να κλέβω κανένα παιδί, τόσο έμοιαζαν όλα μεταξύ τους, ωστόσο το ξεπέρασα γρήγορα με τη διαιολογία ότι δε θα κακοπάθαινε πια από την αλμύρα. Ήδη είχε γίνει όμορφο και θα μπορούσα να το διατηρήσω έτσι. Φυσικά πήρα αέρα και κουβάλησα μισό νταμάρι στο σπίτι μετά από την απελευθερωτική αυτή σκέψη, με αποτέλεσμα..τίποτε, με κανένα αποτέλεσμα. Το μόνο αποτέλεσμα είναι από πάνω.

Terra incognita (Άγνωστη γη).

2011-11-15T00:08:00.000+02:00

Εδώ μερικές φωτογραφίες από τη σύνθεση που έχω στήσει σε ένα απ τα δωματιάκια του Τaf.
Και επειδή υπάρχουν απορίες και λογικό είναι,απαιτείται μια μίνι εξήγηση σχετικά με το τι ρόλο βαράνε επιτέλους αυτά τα πουλιά.
Συνοπτικά, είναι μια απόπειρα καταγραφής του τρόπου με τον οποίον ο άνθρωπος αφομοιώνει επιλεκτικά στοιχεία του κόσμου, τα οποία τον γοητεύουν και πως, σε βάθος χρόνου, καταλήγει στην ουσία να αφομοιώνεται ο ίδιος από αυτά, χωρίς στην πραγματικότητα να το αντιλαμβάνεται.Έτσι, θα έλεγε κανείς ότι ο άνθρωπος δημιουργεί τον εαυτό του με το να αντιμετωπίζει τον κόσμο αφαιρετικά, συγκροτώντας στην ουσία ένα μικρόκοσμο, ο οποίος φέρει την ατομική του σφραγίδα.
Επίσης,τα καρτελάκια αναφέρουν και άλλα 2 μελανάκια που ήτανε να μπούνε,αλλά δεν μπήκανε,οπότε μην ψάχνετε άδικα.
Άτζελα και Νικόλα, ευχαριστώ για τις φωτογραφίες.*

Μερικές καλοκαιρινές πέτρες

2011-11-12T18:45:00.000+02:00

Κατά βάθος δε θέλω να παραδεχτώ ότι κάνει έξω τέτοιο κρύο, αν και δεν είναι και τόσο τρομερό εδώ που τα λέμε..Είναι από τις μέρες που δε θα 'θελα να κουνηθώ απ' τον καναπέ, που σημαίνει ότι πρέπει να τις έχω μπερδέψει τις μέρες, αφού Κυριακή είναι αύριο και όχι σήμερα.
Ενηγουέη, έτσι λίγα σκιτσάκια για ζέσταμα που δεν το βλέπω.

Μικροί κήποι ευτυχίας

2011-11-10T16:54:00.001+02:00

Εγκαίνια σήμερα στο ΤΑΦ κατά τις 8:30.Περάστε καμια βόλτα.Για λεπτομέρειες ιδού:

http://www.theartfoundation.gr/gr/theartfoundation_little-gardens-of-happiness.htm
http://www.facebook.com/event.php?eid=310335182316759

Me,myself and I and myself and I and me

2011-11-03T22:23:00.001+02:00

Ετούτα δω είναι κάτι λάδια σε χαρτί από μια ψιλοαρχαία σειρά (σιγά την αρχαιότητα) με ζαβούς χαρακτήρες, που όσο τους προχωρούσα στραβώνανε ακόμα περισσότερο και αυτός είναι κι ο λόγος που βάζω μόνο δύο προς το παρόν. Ε,ταιριάζουν και λιγάκι με το : "εδώ ο κόσμος καίγεται και το μπιπ μπιπ.." οπότε είμαστε εντάξει και με την επικαιρότητα, αν και για να ήματαν εντελώς εντάξει εδώ που τα λέμε έπρεπε να είχα φτιάξει άλλες φάτσες, (το από κάτω δεν πειράζει) μα είναι κρίμα να τις χαλάσω τώρα, εκτός αν τις κολλήσω στο φώτοσοπ που δεν είναι κρίμα at all. Όπως και να 'χει, αυτές είναι οι ζαβογκομενάρες τύπου I love me και ίσως me,myself and I are all in love with me και μη χειρότερα.Εναλλακτικά: Μια διαδρομή από το ναρκισσισμό στην απόλυτη μαλακία.Ευχαριστώ.

Μπλοκάκια

2011-10-29T12:50:00.000+03:00

Τα μπλοκάκια είναι ένα βολικότατο σύστημα καταγραφής πληροφορίας. Χωράνε στην τσάντα, μερικά χωράνε και στην τσέπη, μπορείς να τα έχεις μαζί οπουδήποτε. Κάποτε, μου χαρίζανε μπλοκάκι και κοιτούσα περίεργα, σε φάση τι το κάνουν τώρα αυτό? Το καλύτερο μπλοκάκι για μένα είναι το πιο μάπα. Δεν το λυπάσαι, του αλλάζεις τα φώτα. Αντίθετα, ένα κυριλέ μολέσκιν που είχα πάρει πρόπερσι,ακόμα να το τελειώσω, ίσως φταίνε οι στρογγυλεμένες γωνίες που δεν τις θεωρώ και σπουδαία ιδέα.
Όπως και να χει, το μπλοκάκι σώζει πάντα από τη βαρεμάρα και είναι πιο υγιεινο από το αλκόολ.
Και αν έχεις κι ένα ωραίο μαρκαδοράκι, είναι τέλεια και αν έχεις και κανένα χρωματάκι είναι...εε...πιο τέλεια απ' το τέλεια δε γίνεται,οπότε κατεβαίνει κατηγορία αναγκαστικά το προηγούμενο νόημα, κλαψ.
Το πιο απολαυστικό κομμάτι βέβαια, είναι όταν μετά από καιρό σκαλίζεις μαζεμένα παλιά μπλοκάκια και λες: Χριστέ μου,τι βλακείες είναι αυτές! αλλά και: Ωχ,αυτό το 'χα ξεχάσει τελείως ή: Α, το τηλέφωνο του τάδε, τι να κάνει αυτός?
Τα σκιτσα είναι από 2 διαφορετικά του 10, ένα μαύρο κι ένα που είχε ωραίο εξώφυλλο, με μια ταπετσαρία που με ψάρωσε και το πήρα, αλλά κατά τα άλλα το χαρτί ποτίζει και το μολύβι.
Μπλοκάκι και ξερό ψωμί.

Δειγματολόγιο

2011-10-24T22:21:00.000+03:00

Τι έχει τραβήξει κι αυτή η μοκέτα..
Έχω αρχίσει να πιστεύω πως είμαι εργαλείο εξιλέωσης για τις μοκέτες με κακό κάρμα. Είναι παλιά ιστορία αυτή.
Στην Καρδίτσα είχα αποφασίσει σχετικά νωρίς ότι δε θα την πάρω μαζί μου εκείνη την μπλε,οπότε την έκανα εμπριμέ μέχρι να φύγω.Ήθελα να δω, ωστόσο, τη φάτσα του επόμενου που θα έμπαινε να αναρωτιέται τι έγινε εδω μέσα..
Ετούτη εδώ, η σαπιομηλέ, δεν έχει φτάσει το μεγαλείο της άλλης, όμως την έχει ξεπεράσει σε εμπειρίες,δεδομένου του ότι δεν τρώει μόνο μπογιές, αλλά και πριονίδια και κόλλες, ελαχιστοποιώντας το ενδεχόμενο αβιταμίνωσης, πολύ σημαντικό για μια μοκέτα 20 χρονών.
Εν μέσω σκληροπυρηνικών εργασιών είπα να αποτυπώσω την όλη χαβούζα, μετά όμως σκέφτηκα ότι καλύτερα να θυμόμαστε τις ευχάριστες στιγμές, επομένως ορίστε.
Το πουλί δεν είναι τελειωμένο, θα το δείτε μαζί με την υπόλοιπη σύνθεση μόλις στηθεί (όχι το πουλί, η σύνθεση). Η παραπάνω είναι πιο παλιά, από μια βραδιά Jameson με την Εύα που κατέληξε σε φωτογραφική καταιγίδα (ντόινγκ).
Προς το παρόν, τα 'χω μπερδέψει όλα εδώ μέσα, χαρτιά,υφάσματα, σίδερα, γύψους, να δούμε τι θα βγει..
Κοινώς, έχει πέσει κούραση και όχι τίποτε άλλο, δεν μπορώ να ξαπλώσω και στη μοκέτα, έτσι όπως την έχω κάνει, θα με πιάσει σίγουρα φαγούρα, εάν δε μου χωθεί κανένα σύρμα πουθενα...

Υγρός αέρας

2011-10-13T03:13:00.001+03:00

Όσο και να λέμε τώρα, ο άνθρωπος είναι προγραμματισμένος να απολαμβάνει και τις 4 εποχές.

Υπάρχουν πάντα όμως οι προτιμήσεις. Του στυλ: Τί? Καλοκαίρι? Μπλιάχ! Ζεσταίνομαι υπερβολικά και ιδρώνω,τα παπούτσια μου βρωμάνε (ασυναίρετος τύπος του βρωμώ) κλπ ή : Σιχαίνομαι το Χειμώνα, μου στάζει η μύτη συνέχεια (μπλιάχ εγώ τώρα) και παγώνουν τα δάχτυλά μου νια νια νια...Εδώ, όπως καταλαβαίνετε πρόκειται περί σοβαρών προβλημάτων.

Λιγότερα σκάγια παίρνουν τις ντεμί εποχές, Άνοιξη και Φθινόπωρο καλή ώρα, για τις οποίες κανείς δε χέστηκε,εκτός ίσως απ' τους αγρότες που παρακολουθούν το δελτίο καιρού μην τους βρέξει τα μπαμπάκια πριν τα μαζέψουν.

Προσωπικά, βρίσκω τις εποχές αυτές το πιο θεαματικό εύρημα του κύκλου της χρονιάς. Μα είναι τίγκα στα φαινόμενα! Την περασμένη Κυριακή, παραδείγματος χάριν, στην επιστροφή για Αθήνα, πέτυχα διπλό ουράνιο τόξο μαζί με αστροπελέκια κι όλο αυτό για καμιά ώρα.Ουάω! Από την άλλη, η πτώση της θερμοκρασίας και τα μυστήρια βαρομετρικά μου παρουσίασαν ένα εντελώς εξωτικό φαινόμενο, μια εντελώς αδικαιολόγητη λαχτάρα για τσάι (γενικά το βαριέμαι το τσάι). Έφτιαξα , λοιπόν, κι εγώ μια καφετιέρα τσάι, πέταξα κι ένα ξυλαράκι κανέλα μέσα και το ρούφηξα όλο. Και μετά έζησα την πιο φθινοπωρινή ψυχεδέλεια, πριν θυμηθώ ότι η κανέλα σε μεγάλες δόσεις είναι τοξική και συνέλθω απότομα.Πέταξα τις κοτσάνες κι έφτιαξα ένα καφεδάκι να ισιώσω.

Θε να πω, όμως δε θα μάθαινα ποτέ τι μπορεί να κάνει το τσάι αν ήταν ακόμα καλοκαίρι.You see? :)

Υ.γ: Αυτό το ποστ είναι ολίγον ζαβό, σα να βγάλανε υγρασία τα γράμματα, αλλά ταιριάζει άρα δεν πειράζει.

A walk through hair

2011-10-10T13:33:00.000+03:00

Να κι ένα βιντεάκι του 08, από τότε δηλαδή που έτρεχα στις βουνοκορφές όλη μέρα και επέστρεφα με τρομερή διάθεση μόνο για ξάπλες. Αυτό δε λέει τίποτα, απλά δικαιολογεί ;όμως το "σάουντρακ" (σιγά τον πολυέλαιο), που είναι ανάλογο περιεχομένου όλης εκείνης της περιόδου.Έτσι πάει, αβανγκαρντίλα το πρωί, αβανγκαρντίλα και το βράδυ. Δάσος το πρωί, δάσος και το βράδυ.

Ruhe...

2011-10-08T16:31:00.001+03:00

Eίναι ακόμα σκελετός όπως φαίνεται.Καμια ανησυχία, ωστόσο, δε θα μείνει έτσι,ούτε ζόμπι θα γίνει, έτσι τουλάχιστον ελπίζω.
Μια μικρή γεύση από τις προεργασίες ενός ζωγραφικής προσέγγισης γλυπτικού έργου ή πιο σωστά σύνθεσης , που θα παρουσιαστεί στις 10 Νοεμβρίου στο http://www.theartfoundation.gr/ στα πλαίσια μιας ομαδικής έκθεσης με θέμα "μικροί κήποι ευτυχίας".
Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν για όποιον ενδιαφέρεται να περάσει και να δει από κοντά τα έργα.
Μέχρι τότε δουλειά στο τετράγωνο κι αυτό γιατί έχω μόνο δύο χέρια που μπορώ να χρησιμοποιήσω κι όχι 10, πράγμα βολικό γιατί άντε να κάνεις κουμάντο σε 10 χέρια ταυτόχρονα, σκέτο μπλέξιμο.
Προς το παρόν δεν έχει νόμα να πω και πολλά για το τι θα είναι αυτό που θα βγει,αφού καλά καλά δεν ξέρω ούτε κι εγώ. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι το ύψος της κεντρικής φιγούρας που θα είναι κάπου στα 2,20 μέτρα και το ότι θα είναι φτιαγμένη από παπιέ μασέ και θα κρέμεται, αλλά δε θα αιωρείται.
Αυτά για την ώρα.Ιδού και το υπόλοιπο των χεριών όπως είναι αυτή τη στιγμή:

Ίσως ενδιάμεσα.

2011-10-06T02:05:00.000+03:00

Περσινά λάδια...αν και ακούγεται σα να μιλάω για αμάξι που έκαψε φλάτζα. Υπήρχε κάπου κι ακόμα ένα πινακάκι με παρόμοια γδαρσίματα που θα ταίριαζε εδώ, το οποίο όμως πρέπει να ψάξω να το βρω και δεν είναι εύκολο πράγμα τελευταία με το μπέρδεμα που μου έχω καταφέρει σα δεξί κροσέ στο σαγόνι. Εννοώ ότι το έκανα γρήγορα και απροειδοποίητα. Δεν ξέρω τι λεν τα ζώδιαα, αλλά αν έχεις ωροσκόπο αυγό, άστα να πάνε φίλε μου, ο μήνας Οκτώβριος (και όχι Οκτώμβριος,πως σας ήρθε?) θα είναι σκέτη ομελέτα. Ναι. Όμως ουδέν καλό αμιγές καλού, κι αυτό είναι και το καλό της υπόθεσης. Θα ταϊσετε πολλούς πεινασμένους κατακτώντας έτσι κι εσείς μια θέση στο τραπέζι. Γουάω!
Λοιπόν, σκέφτηκα πως η επόμενη φασίνα που θα κάνω θα είναι 24ωρη,σαν το Σκαραβαίο στα Εξάρχεια και προκειμένου να καταλάβετε θα ανέβαζα και μερικά σποτάκια (όχι τα φωτάκια), αλλά μετά θα έπρεπε να εξηγήσω και το λόγο που το μέρος μοιάζει σα βομβαρδισμένο από πολεμικό αεροπλάνο (όχι κανόνι,έχει σημασία) και τελος πάντων, αν τα πω όλα τώρα μετά τι θα έχω να γράφω εδωπέρα?
Γι αυτό αουβίντερζεεν,ορεβουάρ και καλό ξημέρωμα.

Watch your step

2011-09-29T13:43:00.000+03:00

Λάδια σε μουσαμά. Το πρώτο έχει διαστάσεις 80 x 60 cm, για το από κάτω δε γνωρίζω επειδή δεν το έχω κιόλας. Κάπου βρήκα τη φωτογραφία και μου φάνηκε ότι ταιριάζουν μεταξύ τους.
Να πω, ότι στο δεύτερο έχω κάνει μόνο τις φιγούρες. Είναι από το 2008-09 και τα δυο αν δεν κάνω λάθος, αλλά θεματικά έρχονται ξανά στο μυαλό μου, καθώς σκέφτομαι να μεταφέρω σε γλυπτό (;) κάποια απ' αυτές τις φιγούρες με τα αδύναμα πόδια, το οποίο θα παρουσιαστεί σε μια ομαδική έκθεση, κατά τις αρχές του Νοέμβρη στην Αθήνα. Λεπτομέρειες προσεχώς.

Φυσικά, νοσταλγώ τη ζωγραφική, με την αφορμή αυτή, και τα τεχνικά προβλήματα βαρύτητας που δεν έχει, από την άλλη τα διάφορα νευρικά κύτταρα τρέχουν σε μαραθώνιο κατά του αλτσχάιμερ, πράγμα καλό για την υγεία.Η βασική πρόκληση είναι τα 2 μέτρα ύψος που θα έχει αυτό το πράγμα και το πως θα γίνει να μην κάνει ένα κρατς και μαζεύουμε τα μπάζα με τη σκούπα στο τέλος.

Ελπίζω να πάνε όλα καλά και το αποτέλεσμα να πλησιάσει αυτό που σκέφτομαι, κάτι που δε συμβαίνει σχεδόν ποτέ, αλλά δεν είναι και τόσο σημαντικό τελικά αν υπολογίσει κανείς και όλα αυτά που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της δουλειάς.Ε; είναι;

Άντε ρε γαϊδούρι...

2011-09-20T15:06:00.003+03:00

Ναι, αυτό το χαριτωμένο και τόσο παρεξηγημένο ζωάκι με τις αυτάρες και την κοιλάρα να κρέμεται.

Εδώ, μια μάσκα που έφτιαξα μόλις για ένα θετρικό,για το οποίο δεν έχω ιδιαίτερες πληροφορίες προς το παρόν,πέρα από το ότι θα παιχτεί μόνο το Σάββατο σε ένα χώρο στην Ιερά Οδό. Το κακό είναι πως δε θα μπορέσω να δω την παράσταση, γιατί θα μαι στην Καρδίτσα για φάση ρετρό-κτηνιατρικό, τουτέστιν διημερίδα αναπαραγωγής μηρυκαστικών (ντόινγκ), πράγμα άσχετο με το γαϊδούρι, αλλά όχι τόσο άσχετο όσο ακούγεται.
Ήταν πολύ δασκεδαστική η κατασκευή και ευχαριστώ την κοπελιά παρακάτω για τα τιπς.
http://nonphenomenallineage.blogspot.com/2007/10/paper-mache-donkey-mask-and-other.html
Όποιος θέλει μπορεί να το δοκιμάσει με διάφορες παραλλαγές π.χ γουρούνι,μοσχάρι, ανάλογα τι ταιριάζει στον καθένα και να τη φορέσει στο γραφείο,στο σπίτι,στην εξοχή.Κυρίως στην εξοχή.Φτιάχνει τη διάθεση, σίγουρα πράγματα.

Υ.Γ: Την καρεκλίτσα αυτή τη βρήκα παρατημένη σε μια στοίβα πράγματα κοντά στα σκουπίδια και με πολύ καμάρι λέω πως την έκανα αγνώριστη.Μα καλά πως πετάτε τέτοια αντικείμενα, αντικειμενικά δηλαδή, ευχαριστώ! Στη συκεκριμένη εντυπωσιακή περίπτωση είχε πεταχτεί ένα ολόκληρο σπιτικό με πράγματα που ανήκαν σε παιδιά,παππούδες και μεσήληκες,δηλαδή από παιχνίδια,κουζινικά μέχρι διαβατήρια και αλληλογραφίες του 40 (!) και ακόμα αναρωτιέμαι τι μπορεί να συνέβη σ΄αυτούς τους ανθρώπους. Μήπως έφυγαν για Αυστραλία οικογενειακώς ή μήπως έφυγαν οικογενειακώς σε κανένα αυτοκινητιστικό; Μάλλον δε θα μάθω και είναι σα μεταφυσικό ερώτημα που μου σκάει σα σφαλιάρα όποτε κάθομαι σ΄αυτή την πολυθρονίτσα.Ευτυχώς όχι πολύ συχνά γιατί δεν έχω βάλει ακόμα μαξιλάρια.

Δύο άγνωστες κι ο Στιούαρτ.

2011-09-19T20:45:00.000+03:00

Αυτούς τους 2 μουσαμάδες τους είχα ρολάρει σε μια γωνία για τόσο καιρό που σχεδόν τρόμαξα (με την καλή έννοια) όταν τους ξετύλιξα.Εξού και ο κυματισμός.Σκολίωση,λόρδωση και όλα τα συναφή μαζεμένα δηλαδή.
Για το απάνω δε θυμάμαι και σπουδαία πράγματα, εκτός από το ότι ήξερα από την αρχή πως έχω κόψει το μουσαμά στραβά ,αλλά στην πορεία το ξέχασα και το φερα τσίμα τσίμα,γι αυτό να προσέχετε αν είστε αφηρημένοι να κόβετε ίσια, όχι τίποτε άλλο, μη δουλεύετε τζάμπα σαν το βλάκα εμένα και βάζετε μετά σφραγίδα στο φωτοσόπ.Είναι βαρετό.
Το αποκάτω το είχα φτιάξει επειδή μου άρεσε πολύ ένα εφεδάκι που έχει το μήντια πλέηερ,ναι μωρέ, εκείνο που είναι σα γυαλοτουβλάκια που αναβοσβήνουν σε διάφορα χρώματα.Όλα το κάνουν αυτό το τελευταίο, αλλά καταλάβατε.Και η πόζα είναι από μια φωτογραφία του Stuart A.Staples των tindersticks στο ποπ και ροκ αν δεν κάνω λάθος, που είναι από ένα λάηβ και δε φαίνεται σχεδόν τίποτα εκτός απ το κλασικό άσπρο πουκάμισο και λίγο φάτσα με χέρι κολλητά.
Επίσης, και αυτό δεν ξέρω γιατί ο θυμάμαι, όταν ζωγράφιζα τα κάτω δεξιά κουτάκια μιλούσα ταυτόχρονα με τη μαμά στο τηλέφωνο και παρόλα αυτά δεν τα κανα μαντάρα, ούτε φυσικά αφού έκλεισα είχα ιδέα για ποιο πράγμα μιλάγαμε τόσην ώρα. (αυτή ήταν η άχρηστη πληροφορία του πόστ)
Τα χρώματα είναι απ΄αυτά τα λάδια νερού που είναι τόσο αντιφατικά όσο ακούγονται.Αν δεν έχετε αλλεργία στο νέφτι δεν ξέρω γιατί τα προτιμάτε, όσοι τα προτιμάτε μπασπεριπτως.Εγώ που τα βρήκα ιδέα δεν έχω.Μήπως από κάποιον με αλλεργία στο νέφτι που απόκτησε και αλλεργία στις τρίχες των πινέλων??? Δε θα μου 'κανε εντύπωση.

Το 2003 όλα αυτά.
Αυτά.

x-ray doggy style

2011-09-15T13:32:00.001+03:00

Μαύρο πλαστικό και λάδια σε χαρτόνι.35x50cm.

Πάμε για φωτογραφία

2011-09-14T02:04:00.001+03:00

Φοράγανε και τα καλά τους,όχι της εκκλησίας,καλύτερα και κορδωνόταν μπροστά στο φακό,ο οποίος μαζί με το κουτί πρέπει να έμοιαζε με πλανήτης.Ο φωτογράφος δε σε υποχρέωνε να χαμογελάς,μόνο ρωτούσε αν είσαι έτοιμος,τόσοι ,εξάλλου,χαμένοι τότε μέσα στις οικογένειες, σε ποιον να πεις γέλα,ίσως σου ρίξει και καμία γροθιά στη μύτη.Ένα-δύο κλακ το πολύ.Το χαρτί είχε γύρω γύρω διακοσμητικα δοντάκια σα γραμματόσημο και ήταν βαρύ και ματ.Καμιά φορά σαγρέ,ανάλογα τα χρήματα.Από την πίσω μεριά τρείς διακεκομμένες γραμμές για να την κάνεις καρτ ποστάλ και να τη στείλεις στον αδερφό σου με τα καλλιγραφικά της πένας να λένε:"Αγαητέ μου Μηνά,ελπίζω να είσαι καλά στην Αμερική.Η οικογένειά μου κι εγώ σε φιλούμε." Καλοκαίρι, χίλια εννιακόσια πενήντα τρία,δηλαδή , όχι και τόσο παλιά όσο τώρα.
"Πως τα πέρασες στις διακοπές Αριστείδη;"
"Τρία γίγα... χωρίς ποίηση".

vain effort

2011-09-05T18:24:00.000+03:00

70 x 100cm.Πλαστικό σε χαρτί-βασικά είναι πειραγμένη φωτογραφία απ' όλο αυτό γιατί το χαρτί έχει κρακελάρει ως συνήθως και έβγαλε όλη την αντηλιά εκεί που δεν υπήρχε.Είναι πάντως αρκετά κοντά.

Επιστροφή

2011-09-03T02:04:00.000+03:00

...σε θρανία σε γραφεία σε ό,τι θέλει να κάνει ο καθένας ή δε θέλει καθόλου,αλλά κάπως πρέπει να τη βγάλουμε και φέτος μπάσπεριπτώς.
Οι αναμνήσεις έχουν γραφτεί στα κύτταρα καλώς ή κακώς, άρα τώρα μπορούμε να τα ξεχάσουμε όλα και να θυμηθούμε ό,τι ξεχάσαμε ενώ γινόταν η εγγραφή.
Προσωπικά,βλέπω να σπαταλάω έτσι όλο το σ/κ ,αφού δεν αντιλαμβάνομαι ακόμα που βρίσκομαι, αν και κάποιος παλαβός χτες τα ξημερώματα στη Μαραθώνος, που κόντεψε να με στείλει στο τελευταίο ταξίδι πριν βγάλω καλά καλά εισιτήριο,φρόντισε να μου φρεσκάρει τη μνήμη για τα καλά.
Είναι μερικοί,σκληρά καρύδια δε λέω, που δε συμβιβάζονται με την επιστροφή.Απ' το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου τους μπαίνει ακόμα η τσουχτερή καλοκαιρινή αρμύρα κάποιου μπητς μπαρ των Αμπελοκήπων,ενώ να τα μαλλιά να μαστιγώνουν το μάγουλο καθώς τρέχουν αμέριμνοι σαν αλογάκια στο χωράφι χαζεύοντας το αιώνιο ηλιοβασίλεμα που δεν υπάρχει και αγνοώντας διάφορα που υπάρχουν και καραυπάρχουνε αλλά δεν ταιριάζουν με την όλη φαντασίωση.
Οι υπόλοιποι τι φταίνε λέω γω, να πληρώνουνε τα διάφορα πράγματα που σπάνε μέσα τους ,να φιλάνε κρύα μάρμαρα ή να μαυρίζουν το κεφάλι τους επειδή εσύ επέστρεψες?Δε σου πέφταν τα κλειδιά καλύτερα απ' το καϊκι?
Τι ειρωνία,σκέφτηκα,να έχεις διασχίσει 500 χιλιόμετρα τη μισή ηπειρωτική Ελλάδα και 2 χιλιόμετρα έξω απ το σπίτι σου να βλέπεις ξυστά το Χάρο που προσπαθούσες να αποφύγεις όλη μέρα να σου κλείνει μάτι.Τέτοια φλερτ να μου λείπουν.
Φυσικά μετά, αφού ξεφόρτωσα ,ακολούθησε όλο το υπαρξιακό κομμάτι που με πήγε ως το ξημέρωμα ,με ανάγκασε να πιω ένα τσούρμο ρακές , να καπνίσω κι ένα πούρο με γεύση τσέρι για να το γιορτάσω και να κοιμηθώ σα μαέστρος του τίποτε.
Η καλύτερη στιγμή, πάντως, ήταν η συνάντηση με τις γάτες, οι οποίες έδειξαν να χαίρονται το ίδιο που με ξαναβλέπουν κι ας ήταν επειδή υποψιάστηκαν ότι θα τους κάνω το τραπέζι.
Οπότε, το Σαββατοκύριακο το έχω σίγουρο και να μη μπω (:Ρ) και τη Δευτέρα για να συνηθίσω το ασυνήθιστο,αλλά γενικά δεν το συνηθίζω κι αλήθεια έχει την πλάκα του μέχρι να αρχίσουν στο μυαλό μου τα Δευτέρα,Τρίτη κλπ, τα οποία ήδη τα άρχισα μια βδομάδα πριν, που αποφάσιζα κάθε μέρα ανώνυμη να επιστρέψω και δεν το έκανα μέχρι χτες, γιατί δεν ήξερα τι μέρα είναι και δε με ένοιαζε καθόλου,αφού ήταν όλες τους σα σοκολατάκια.Σήμερα απλά είχε μέσα marzipan σαν την κόκκινη τη ritter sport.

Cold heat

2011-07-30T13:19:00.000+03:00

Είχα ξεχάσει τι θα πει να ιδρώνεις στον ύπνο εκεί πάνω στο βουνό.Περιμένω πως και πως να το ξαναξεχάσω στο νησί αυτή τη φορά.Στο ενδιάμεσο,προσπαθώ ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι έφτιαξα το πρώτο μου stop motion με πλαστελίνες παρέα με την Κρυσταλλία,το οποίο υπολείπεται ακόμα τίτλων,πρόβλημα το οποίο θα λυθεί την προσεχή εβδομάδα κι έτσι θα μπορείτε να δείτε κι εσείς πόσο το διασκεδάσαμε,ελπίζω δηλαδή να φαίνεται.Για την ώρα ορίστε μερικά δείγματα από τα γυρίσματα.

Να και ένα σελφπόρτρετ σε πλαστελίνη που κι αυτό το χω κουνήσει,αλλά θέλει λίγη δουλειά ακόμα.

5th Animart 2011 - Kαλάβρυτα.

Παλιά,αλλά όχι και τόσο παλιά

2011-07-15T01:47:00.003+03:00

Κάποτε,υπήρχαν υπέροχα πράγματα στην αγορά,όπως αυτό το αδιάβροχο μαλλί που πλέκεται και γρήγορα.Υπήρχε και κόσμος που ήξερε ακόμα τι θα πει βελόνα νούμερο 3,5 και 4 χωρίς απαραίτητα να δουλεύει σε νοσοκομείο.Η ιδέα του "μια δοκιμή με ποτιστήρι θα τους πείσει" στην οποία επένδυσε ο άνωθεν επιχειρηματίας, αγνοώ εάν τελικά απέδωσε τα προσδοκώμενα,πάντως στοιχηματίζω ότι κατάφερε να γοητεύσει τα πλήθη με την τόσο εύηχη μετάφραση αυτής της μάρκας. Τρόκενβόλλε ! (ή βολλέ?),όλε-όλε! Μμμ..γερμανοϊσπανικός συνδυασμός,σπάνιο δείγμα.Φανερό ότι διακατέχεται από το άβαντ γκαρντ κλίμα της εποχής περα ως πέρα.

Ιστορία γραμμένη με την καλύτερης ποιότητας πίσσα.Δυστυχώς,τώρα χαμένη βαθιά σε συλλεκτικά πνευμόνια.Κλαψ.Ήσαν υπέροχα,όντως,όπως ήσαν εξάλλου και οι περισπωμένες και οι δασείες και αυτά τα υπέροχα γυάλινα τασάκια που η γιαγιά μου,συγνώμη που το λέω,αλλά δεν τα άφηνε ποτέ να γίνουνε σαν αυτο εδώ.Οι γόπες σε τούτο είναι τόσο στριμωγμένες όσο τα σπαράγγια κονσέρβα.Ε,και δεν κάνεις τώρα μόνος σου τέτοιο καπνοκαφριλίκι σερί χωρίς να τεζάρεις μπλε μετα στο ντιβανάκι δίπλα γουρλώνοντας το μάτι για αέρα,εκτός αν ο άνθρωπος ήθελε να πει πως είναι κάτι σα να τρως ένα ταψί παστίτσιο επειδή ήταν πολύ νόστιμο και μετά λες: Ααααααααχ! Αυτά είναι!Αμολάς κι ένα ρέψιμο και είσαι ο πιο ευτυχισμένος. Φίλτρο-ξεφίλτρο,αγόρι μου σήμερα θα ήσαν ασύμφορος με τέτοια κατανάλωση,εκτός αν καπνίζεις μόνο ένα πακέτο κάθε βράδυ πρίν κοιμηθείς για να βλέπεις όνειρα-υπερπαραγωγές.

-Κούλα μου,χτες δε θυμάμαι πως έφτασα σπίτι,άσε που ξύπνησα με σκισμένο σιφόν. Καλά αυτός ο ψηλός που έφαγε όλες τις πίτσες ποιός ήτανε;Το πικάπ δουλεύει μετά από τόσα σφηνάκια που ρίξατε πάνω;Ευτυχως που είχα πάει αλλού πριν γιατί όταν μπήκα ήσασταν όλοι ψόφιοι στους καναπέδες.Να ναι καλά το φιλαράκι σου με το τσουλούφι που έφερε και μερικούς στρέητ να γελάσουμε.Άμα ξενερώσεις, πάρε τηλέφωνο.Τσιάου!

Σωστό ή Λάθος;

Τι ευτυχία!Ευτυχία που δεν κρύβεται με τίποτα.Μάλιστα,να ένας τίτλος: "Το λιβάδι με τα χαμομήλια της αγάπης". Ωραία τα περνάμε εδώ εις τα εξοχάς και άλλα τέτοια διάφορα που με κάνουν να μην απορώ καθόλου με το γιατί τσακίστηκαν όλοι απ' τα χωριά να πανα μείνουν, άμα είναι δυνατόν, πάνω ακριβώς στην πλατεία της Ομόνοιας. Κοίτα-κοίτα τι χαρακτηριστκή άνεση για μαχητή με το χέρι στην τσέπα!Να σε δω τώρα που θα τα κάνεις αυτά,που θα στο βγάλουν τρίχα-τρίχα το τροκενβολλέ απ το πουλόβερ!Κι εσύ από την άλλη μαντάμ,ποιον πας να κοροϊδέψεις ότι το τσαντικό είχε μέσα μόνο ένα ψωροδίευρο;Πέσε το παραδάκι σβέλτα, πριν βγάλει ο δικός σου και το άλλο χέρι από το σλήπ μόουντ και σου φύγει και η κορδέλα.

Μετά από τα τόσο όμορφα διδάγματα που είχαμε ξεφ(τ)υλλίζοντας αυτό το ξεχασμένο περιοδικό του 50 για τη νοικοκυρά, δεν είναι να προβληματίζεται κανείς για το....

Εγώ πάντως δεν προβληματίζομαι.

----------------------------------------------------

υ.γ: Αυτά τα διαφημισάκια μπορεί να τα ΄χω ανεβάσει ασχολίαστα παλιότερα,δεν είμαι σίγουρη,με αφορμή κάτι ποπ αφισάκια που είχα φτιάξει το 08.Ιτς οκεη όμως,γιατί όλα μαζεμένα τώρα που τα βλέπω,κατά κάποιο τρόπο κάνουν πιο εμφανείς τις διαφορές μας με τα 50΄ς και με κάνουν να σκέφτομαι ,α, ετσι εξηγείται το ένα και το άλλο,που δεν εξηγούνται δηλαδή τελικά,γιατί όλη αυτή η ροή είναι εντελώς παρανοϊκή στη συνέχεια της που δεν ξεμπλέκεται.Ουάω,τι ωραία που τα λέω,θα γράψω ένα δοκίμιο μια μέρα για όλα αυτά που δε θα καταλαβαίνω ούτε 'γω τι λέω και τότε θα σας τα εξηγήσω καλύτερα.

Χαιρετισμός,τρία κομμάτια.

2011-07-05T01:45:00.000+03:00

Με ξανά,ξανά το πουλί,ξανά κεφάλια,ξανά.Κουστουμάκι από τα λίγα και φωτισμός μεγάλου βεληνεκούς,παρότι δεν είναι απαραίτητος,αλλά χρειάζεται.Μια γραβάτα απ' το Περού κι ο ντι τζέη να μην ξέρει τι παίζει,το διασκεδάσανε όλοι χωρίς παράπονο μες το μεθύσι,αλλιώς έπρεπε να βουτήξουν στη θάλασσα,μέχρι που γυρνάς και λες δεν είναι δικιά μου ανάμνηση αυτή,δεν είναι κανενός που να γνωρίζω,τι μένει?
Σωστό πανδαιμόνιο στα σανίδια,που δεν κρατάνε και όλο το βάρος,αρκεί να είσαι τυχερός στο σημείο που κάθεσαι και να μην κρατάς κάποιον που να θες,φτάνει να είναι κι αυτός ελαφρύς και να έχει το μάτι ψηλά.Ποιο τρόπο θα βρούμε,σκέφτηκαν όλοι,να πάρουμε αυτό το καπέλο από το κεφάλι του,χωρίς να υπολογίσει κανείς τι έχει από κάτω,που αν ήταν βολικό θα το χάριζε στον πρώτο τυχαίο πριν το σκεφτεί καλά καλά.
Η νύχτα ξεθώριασε κι όσο η ώρα περπατάει γρήγορα εγώ τρέχω πιο αργά κι από το λουλούδι που φυτεύτηκε μόνο του και μέσα στο άσπρο κεφαλάκι μου η ησυχία πάντα προλαβαίνει και φτάνει νωρίτερα,σα δροσιά.

Tζιν Σόδες για όλους

2011-07-01T18:15:00.000+03:00

Αφού ξενύχτησα στον υπολογιστή και το μάτι μου έγινε πιο κόκκινο κι από κουτσομούρα,κατάφερα να ανεβάσω τα τευχάκια στην αριστερή στήλη του μπλογκ προς ευχαρίστησή σας.Νομίζω ότι το άσκοπο βασανιστήριο του τζινσοδόφιλου ή κάποιου που απλά τον τρώει η περιέργεια να μάθει τι στον κόρακα είναι αυτό τελείωσε σήμερα.
Πάντα θα υπάρχουν οι λάτρεις του χαρτιού,στους οποίους ανήκω κι εγώ,αλλά η ευκολία της περιήγησης είναι μια διαφορετική απόλαυση,που η ηλεκτρονική διακίνηση δε στερεί.Το κακό είναι ότι δεν μπορείς να πετάξεις μακριά τον υπολογιστή από τα γέλια,μπορεί δε, να φύγει ο πισινός σου απ' την καρέκλα,πράγμα άχαρο,αλλά θα ζήσουμε.Συν τοις άλλοις,είναι μια λύση για τους κυνηγούς του πρώτου τεύχους,στους οποίους κουράστηκα να απολογούμαι γιατί δεν το ξανατύπωσα.Ορίστε,εκεί είναι με τα ψάρια να περνάνε και τις μπουρμπουλήθρες,διαβάστε το.
Διαβάστε τα όλα βασικά,αλλά με το μαλακό γιατί υπάρχουν διαπιστωμένα μερικές ανόητες παρενέργειες,όπως μείωση της συγκέντρωσης,δάκρυα,τάση προς τον αλκοολισμό και ο γιος της φιλενάδας μου την άλλη φορά έτρεχε γύρω-γύρω στο δωμάτιο και φώναζε "ΠΕΛΕΚΑΝΗΗΗ" μέχρι που μας κάνανε παρατήρηση.Μην τα διαβάζετε ενώ οδηγείτε.Μην τα διαβάζετε ενώ τρώτε. Μην πείτε ότι δεν προειδοποίησα.

Μπλαζέ

2011-06-30T20:06:00.000+03:00

Λάδι σε μουσαμά, 23 x29,5 cm.
Το μπλαζέ ύφος δεν ταιριάζει στις προτιμήσεις μου,αλλά προέρχεται από μια εξαιρετικά βολική στάση του κεφαλιού ειδικά αν υπάρχει λόγος να το κρατήσεις ακίνητο για κάμποση ώρα.Ίσως και μια εσάνς ψυχολογίας για βρούβες,δε θυμάμαι.Το χέρι παρόλα αυτά ήταν δυσκολότερη υπόθεση.Ξεθαμμένο από μια στοίβα του Οκτώβρη.

His master's light

2011-06-29T22:56:00.000+03:00

Yπάρχει λάθος εδώ,αλλά δεν το λέω,αφού δε διορθώνεται.Για 10λεπτο είναι ό,τι είναι.Η σέπια δεν υπάρχει,είναι της φωτογραφίας,αν και μερικές σκουριασμένες γωνίες δημιουργήθηκαν χωρις προσπάθεια απ' το νερό.Πάντα μου άρεσε το σήμα της his master's voice,όπως και οι αντιδράσεις των ζώων γενικά στους ήχους,πόσο μάλλον στους τεχνητούς.Αν έμπαινε ο σκύλος μου στη μπρίζα πάντως θα ήθελα να φωτίζει.Ίσως εξ αιτίας τέτοιων σκέψεων να μην έχω και σκύλο.

Ατμόσφαιρα

2011-06-25T21:25:00.000+03:00

Ξαναείδα αυτή τη φωτογραφία χτες, μετά από 3 χρόνια και κάτι μέσα,στο βάθος συγχρονίστηκε.Είναι η εποχή των χιλιομέτρων και χρειάζομαι καινούργια παπούτσια, που θα προτιμούσα να τα σκίσω σε κανα βραχάκι.Αλλά όχι, εδώ είναι η άσφαλτος σαν πάτος από τηγάνι.
Η Αθήνα μοιάζει με γυναίκα σε κλιμακτήριο.Είναι σαν Αύγουστος από τώρα,μια ερωτηματική ερημιά στους δρόμους και παντού ενωμένα φρύδια και νεύρα,πολλά νεύρα αδερφάκι μου.Δε με βγάζω στην απέξω.Χτες πέτυχα κι έναν εντελώς σαλταρισμένο.Ήρθε τρέχοντας κατά πάνω μου κρατώντας ένα πάκο φυλλάδια και την ώρα που πήγα να το πάρω το τράβηξε και με αμείωτη ταχύτητα άρχισε να κακαρίζει βροντερά,σχεδόν με λυγμούς,σε άτακτους κύκλους.Στην αρχή με πιάσαν κι εμένα τα γέλια. Στην αρχή μόνο,σαν αναμνηστικό.
Και οι εξωτερικές σκέψεις που βάφονται στα λόγια των γνωστών κινούνται όλο προς τα κάτω, εξού και ο αυχένας βιδωμένος εκεί. Να πάμε κάπου,κάτι να κάνουμε,ναι αλλά τι και πως.Ουδέν μονιμότερο
του προσωρινού, ωστόσο, μετά πεθαίνεις σαν το θείο Γιάννη μες την πολλή προσωρινότητα και τα φυτά σου ξεραίνονται και οι γείτονες αναρωτιούνται,μέχρι εκεί. Μια εγκεφαλική εντολή λέει: Κάνε κάτι, αλλά τι δε σου λέει κι έτσι δεν κάνεις τίποτα γιατί δεν υπάρχει ικανοποίηση και το πράγμα χοντραίνει πριν το πάρεις πρέφα και καπνίζεις,πίνεις,τρως,δε γίνεται τίποτα. Φάτηνα τώρα που δε μπορείς να φύγεις κι έχεις στριμωχτεί σαν προβατάκι στην περίφραξη μπροστά στα κίτρινα δόντια του σκοτεινού που κουβαλάς κι εσύ από ένα κομματάκι, πότε πότε το βγάζεις για σεργιάνι, μα βόλτα στη βόλτα σε καβάλησε.
Πάντως, καλύτερα και χειρότερα, όποιος πλήρωσε και όποιος μπήκε τζάμπα, θα δούνε την ταινία ολόκληρη με κουβερτάκι στα πόδια για την υγρασία και μετά στο δρόμο που θα κατακάτσει το σενάριο στο κεφάλι κάπου στο πίσω μέρος και οι πετρούλες στο δρόμο θα ξεραθούν μπορεί και να κουβεντιάσουν μεταξύ τους για να διασαφηνίσουν τα ανεξήγητα σημεία με αιωνίως αμφισβητούμενη αποτελεσματικότητα.
Υγρασία...αν έχεις σπάσει κόκαλο παλιά την καταλαβαίνεις.

Things between us

2011-06-18T12:07:00.000+03:00

Δε σκόπευα να ανεβάσω αυτό το ποστ,αλλά ήταν το μόνο διαθέσιμο.Δεν έχω ίντερνετ ακόμα στο καινούργιο σπίτι και αισθάνομαι περίφημα, σε αντίθεση με τον κατεστραμμένο τύπο στη διαφήμιση, οπότε η μόνη ευκαιρία που έχω προς το παρόν είναι όταν ανεβαίνω στην εξοχή να ποτίσω κανένα φυτό και χρησιμοποιώ της μητέρας το λάπτοπ που σέρνεται σα γυμνοσάλιαγκας.Με φώτοσοπ σβήνει μετά από θεαματικό θόρυβο βασικά,κατά τα άλλα τη δουλειά του την κάνει (?).Θα ανεβάσω και κάποια άλλα μελάνια προσεχώς, καθώς και τις δουλειές από το εργαστήριο,αφού από εξεταστική μου μείνανε 2 θεωρίες κι αυτές τον Ιούλιο και θα υπάρχει λίγος κενός χρόνος .Ουαω,πολύ φυσικομαθηματικό ακούστηκε αυτό.

Επίσης,θέλω να ζητήσω συγνώμη σε όσους ψάξανε και δεν βρήκανε Τζινσόδα στα Τilt, Solaris και Plan59 αλλά μετακόμιση και εξετάσεις ταυτόχρονα με κάνανε να αφήσω το μοίρασμα σε 2η μοίρα και να βάλω σε πρώτη τις σπιρουλίνες.Το Σ/Κ πάντως θα μεταφέρω το στοκ στο κέντρο και από κει θα μου είναι ευκολότερο να τα περιφέρω απ΄ότι απ΄την Παλλήνη,άρα από Δευτέρα να μη με βρίζετε πια παρακαλώ.Kαλό Σάββατο και Κυριακή και βδομάδα.

Anyone's little helper

2011-06-11T15:56:00.000+03:00

A4,μαύρο πλαστικό με σκόνη λευκό και τιρκουάζ εκολίνα.Τι να κάνουμε,ό,τι υπάρχει τριγύρω στο γραφείο.Είχα και λαδοπαστέλ,βέβαια, αλλά είπα να μην το ξεφτιλίσω,όμως τώρα που το σκέφτομαι, δεν ακούγεται και άσχημη ιδέα.Είχα δοκιμάσει έναν παρόμοιο συνδυασμό παλιότερα,αλλά δεν ευδοκίμησε,καθώς το παστέλ απωθεί το νερό περιφερικά ανεπιστρεπτί και κατά συνέπεια πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός εξ αρχής, κάτι που είναι αδύνατο όταν ξεκινά ένα σχέδιο χωρίς να ξέρει τι θα είναι τελικά αυτό και προσωπικά, αυτό το τελευταίο το συνηθίζω.Οι δοκιμές πάντως είναι πολύ δελεαστικές ανεξαρτήτου αποτελέσματος, αν και πάντα στις 100 μερικές θα είναι πετυχημένες,τι στο καλό..

Πτώση

2011-06-09T01:39:00.000+03:00

Ένα Α4 δοκιμαστικό της σινικής σέπιας.Μου θυμίζει λίγο μπουκετάκι που ρίζωσε στο βάζο,χωρίς το βάζο.Αυτά τα τελευταία μελανάκια είναι φωτογραφημένα λίγο άτσαλα και όχι σκαναρισμένα,οπότε αν φαίνονται διάφορες σκιές που δε δικαιολογούνται είναι επειδή δε γινότανε διαφορετικα.Τα παιχνιδάκια με τα κοντράστ κλπ στερούσαν πολλές λεπτομέρειες, οπότε προτίμησα να τα αφήσω σχεδόν ως είχαν,πέρα από τις μικροπαραμορφώσεις του φακού.Εντάξει,δεν έχω και καμια επαγγελματική,αλλα δεν είναι και η webcam.

το(ο)ποιο

2011-06-07T12:23:00.000+03:00

70 x 100 cm.Mελάνι ακουαρέλας και μελάνι αλληλογραφίας και χαρτί.10/2010.

Ink space

2011-06-07T11:19:00.000+03:00

Mαύρο και σέπια μελάνια σε χαρτι. 30 x 40 cm (περίπου).

H εικόνα στο χαρτί

2011-06-06T10:59:00.000+03:00

Το κείμενο στην πρώτη εικόνα είναι αντιγραφή από τα έξτραζ του βιβλίου "Η εικόνα στο χαλί" του Χένρι Τζέημς,που αναφέρεται στη σύνθεση της πλοκής του έργου (εκδόσεις Άγρα).
Δε σημαίνει απολύτως τίποτα,ούτε έχει καμία σχέση με το πρόβατο από πάνω.
Τα σχέδια είναι φτιαγμένα με μελάνι,εκτός από μερικά χρωματιστά σημεία (το κόκκινο π.χ) που είναι αουαρέλες.

Φαντεζί

2011-06-06T01:16:00.000+03:00

Nα η σελιδα που μπορειτε να πατε και να παιξετε με αντιστοιχο τροπο:

http://www.zefrank.com/scribbler/scribblertoo/

(Κορίνα θένκς)

Tαράτσες

2011-05-30T08:57:00.001+03:00

Αυτό το εργάκι το είχα φτιάξει πριν από 4 περίπου χρόνια από μια φωτογραφία που είχα βρει σε ένα περιοδικό και μου άρεσαν τα χρώματα.Όπως φτιάχτηκε στήνεται κιόλας,δηλαδή κάθετα,ενώ στην ουσία η κανονική φωτογραφία είναι οριζόντια και δείχνει τη θέα από τις ταράτσες κάποιας αραβικής, αν θυμάμαι καλά, πόλης.Αν γείρει κανείς το κεφάλι το διαπιστώνει, αν και έχει πέσει λίγη αφαίρεση.Η σύνθεση, νομίζω, είναι καλύτερη ως έχει.

Λάδι σε μουσαμά. 60 x 80 cm.

Η φάτσα που προέκυψε...

2011-05-18T00:19:00.001+03:00

από την επιχείρηση: Ζωγραφίζω το μόνο 24ωρως διαθέσιμο μοντέλο,δηλαδή τον εαυτό, σε χαρτί που ίσως ήταν ληγμένο.

Σημείωση: Δεν έβγαζα γλώσσα κατά τη διάρκεια της πόζας,αλλά καμιά φορά τα υλικά παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους,όποια και να 'ναι αυτά (τα χέρια ή τα πράγματα;).Το συγκεκριμένο μου φαίνεται αρκετά διασκεδαστικό πορτρετάκι,αν και όχι τόσο διασκεδαστικό όσο εκείνο που έδωσα στην Αλεξάνδρα,επειδή μόλις το είδε έπεσε κάτω από τα γέλια και έμεινε εκεί μέχρι να καπνίσω το τσιγάρο μου.Είναι ανεξήγητο για ποιο λόγο εκτιμά κανείς τόσο αυτές τις αντιδράσεις.Φαντάζομαι φταίει ότι δε γελάμε και τόσο δυνατά με τον καιρό.

Παραλίγο να ξεχάσω αυτό:

Χρωστούμενο

2011-05-15T03:03:00.000+03:00

Αυτο το ποζτ ηταν να εμφανιστει νωριτερα,ομως ολως περιεργως το μπλογκερ μπλοκαρε, οποτε παρτε το τωρα.Σημειωση:ο "πανζουρλισμος",δεν αναφερεται στους σκοτωμους στο κεντρο της πολης τις αξεχαστες αυτες τελευταιες μερες,γιατι θα ηταν γελοιο απο ολα αυτα εγω να ξεχωριζα αυτο που αναφερω παρακατω.Μη με περασετε δηλαδη και για τελειως γαϊδουρα,για λιγο ενταξει.

Hop-tical illusion

Mέσα στον πανζουρλισμό των τελευταίων ημερών, ο οποίος πραγματικά ξεκίνησε χωρίς καμία προειδοποίηση, στάθηκα ένα λεπτό και ξεχώρισα το εξής φαινόμενο:

Φτιάχναμε εδώ και κάμποσο καιρό σε πηλό, προσπαθήσαμε δηλαδή, τον Άγιο Γεώργιο του Ντονατέλλο.Θα τον έβαζα να τον δείτε,αλλά μετά θα ντραπώ να βάλω τη δικιά μου εκτέλεση που θα φαίνεται εκτέλεση στο ένα μέτρο,οπότε υπάρχει και το γοογλε.Είναι ένα απίθανο άγαλμα και .. ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΥΚΟΛΟ να το φτιάξεις,αλλά αφήνω τις δικαιολογίες και μπαίνω στο ψητό.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να βγάλουμε το καλούπι για να σωθεί η δουλειά και να υπάρχει ελεύθερο καβαλέτο να φτιάξουμε και κανένα ακόμη αριστούργημα.(τυφλα να 'χουν τα αριστουργηματα δηλαδη..) :Ρ

Οκεη.Η διαδικασία είναι γεμάτη λεκάνες γύψου, πράσινα σαπούνια, χασαπομάχαιρα,καλέμια κλπ

Όταν καθαρίσαμε το μέσα απ' το καλούπι το αφήσαμε να στεγνώσει πάνω στον πάγκο μας και προσθέσαμε μια πρέζα δυόσμο.

Όχι.

Όπως το 'βλεπα εκεί ακουμπισμένο, λέω "δεν τραβάω και καμιά φωτογραφία,δεν ξέρεις, μπορεί μετά να γίνει στραβή κι έτσι και σπάσει θα ναι σα να μην έγινε ποτέ".Και βλέπω ότι η μηχανή αρνείται να καταλάβει ότι αυτή η επιφάνεια είναι μια λακούβα με μικρότερες λακούβες μέσα και μου δίνει αυτή την εικόνα:

και αυτη:

και αυτή:

κυρίως αυτή.

Δεν ξέρω,αυτη η τρισδιαστατη αντιστροφη αισθηση με καταενθουσίασε.Και με καταπροβλημάτισε, γιατί αναλογίστηκα πόση πλάνη εμπεριέχεται στη φωτογραφική εικόνα που σχεδόν αισθάνθηκα άσχημα για ό,τι έχω επιμελώς ανεβάσει εδω πέρα,αισθάνθηκα λίγο απατεωνίσκος.Από την άλλη,όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε, να μην πω σε χειρότερο,αφού διαλέγουμε και φωτό της φάτσας μας να κοτσάρουμε στο κάθε προφίλ.

Και ησύχασα.

Kαι γέλαγα μόνη μου..

2011-05-06T22:06:00.000+03:00

Χτες βρέθηκα σε μια από αυτές τις απροσδόκητες στιγμές προσωπικής ευτυχίας,που δεν μπορείς να μοιραστείς με κανέναν αφενός και αφετέρου κινδυνεύεις να σε περάσουν για χαζεμένο.
Είχα όλο το μεσημέρι προετοιμαστεί ψυχολογικά να πάω στην Αθηνάς και να αγοράσω ένα μηχανηματάκι σα μικρό μπλακεντεράκι που παίρνει ένα σωρό εξαρτηματάκια για να γυαλίζεις μικροεπιφάνειες,να σκαλίζεις ξύλα κλπ. Δηλαδή αυτό εδώ:

Μόλις έφτασα εκεί μου λέει ο καλός ο κύριος ότι μόλις του τελείωσαν.Το ίδιο μου είπε και ο διπλανός σα να είχανε συνεννοηθεί και ο πιο δίπλα ήταν με τα ρολά κάτω για αλλαγή.

Τελευταία,όποτε απφασίζω να πάω να ψωνίσω κάτι στραβώνει και νευριάζω,αλλά αυτή τη φορά μου βγήκε σε καλό.Μου τηλεφωνεί η Λήδα και μου λέει:

-Ευάκο,μην ξεχάσεις να πας την Πέμπτη από τα Λιντλ,φέρνουν ηλεκτροκόλληση.

Πού έχει Λιντλ τώρα,τρέχα γύρευε,λέω.Να ναι καλά ο μπροστινός μου με το αμάξι που έστριβε τόσο αργά,γιατί δεν θα το ΄χα προσέξει.Κι εκεί που όλοι αγόραζαν βρακιά και σουτιέν για τη γυναίκα τους του τύπου:" Ναι,αγάπη μου, 85 Cή Β μου είπες ότι φοράς?"( το αγάπη μου το΄βαλα εγώ) να ΄μαι κι εγώ μια ώρα σε δίλλημα (κλασικά) μπροστά από την ηλεκτροκόλληση και τον τροχό να ζυγίζω τα χαρακτηριστικά."Μα που ειναι αυτό το ανταλλακτικό?αφού το γράφει απ' έξω" και " Εη!Αυτό δεν έχει ταινία γύρω γύρω"..

Καταλήγω στην ηλεκτροκόλληση, σηκώνω το κουτί σαν αρσιβαρίστας, με τη φλέβα στο κούτελο να πετάει, και τραβάω για το ταμείο. Όμως,σκέφτομαι:" Ήρθα μέχρι τα Λίντλ και δε θα πάρω ούτε ένα πατατάκι να φάω?"Κάνω μια στάση,φορτώνω ένα κουτί Pringles με γεύση sour creme & onion που δεν είχα ξαναφάει κι έχουν γεύση ίδια με τα "τι και τι"τελικά,αλήθεια τα θυμάται κανείς αυτά? μετά τη λύση του διλλήματος αν θα πάρω αυτά ή τα καυτερά βέβαια, και συνεχίζω.

Και τα πατατάκια τσουλάγανε και τα ΄φερνα από δω κι απο κει και ήταν ξαφνικά όλα τόσο αστεία, γιατί δεν πίστευα ότι θα μάθαινα ποτέ πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσεις τα πρίνγκλς πάνω σε μια καινούργια ηλεκτροκόλληση και ,εντάξει,πες ότι δεν είναι δύσκολο,σιγά μια κούτα είναι κι ένας σωλήνας, σίγουρα είναι άκυρος ο συνδυασμός και την ώρα που με κοίταξε η ταμίας έσκασα στα γέλια προς μεγάλη, απ ότι φάνηκε, έκπληξή της και αυτό με έκανε να μην μπορώ να κρατηθώ ακόμη και αν είχα μία ελπίδα αυτή χάθηκε εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου.

Ήμουν ευτυχισμένη και είχα την πρώτη μου ηλεκτροκόλληση και γι αυτό το λόγο το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν ηλίθιες ερωτήσεις του στυλ: "Ξέρετε,έχει εγγύηση?" για να μου απαντήσει:"Τρία χρόνια ορίστε" και έδειξε κάτι πελώρια κίτρινα γράμματα πάνω στο κουτί τα οποία δεν είχε πάρει το μάτι μου κι ας το κοιτούσα για μια αιωνιότητα δυο λεπτά νωρίτερα.

Ευχαριστούμε και αντίο και πήγα να βγω από την έξοδο κινδύνου από βιασύνη,αλλα δεν έβγαινε από κει και σκέφτηκα " φαντάσου να υπήρχε και κίνδυνος" και χασκογέλασα,όχι δυνατά μην πέσει το κουτί και μου λιώσει τα δάχτυλα κι επειδή είχε και κάτι αστυνομικούς απ΄έξω με καπουτσίνο να τα λένε,μάλλον πολλούς 5-6 για Λίντλ,πήρα πίσω το αστείο μπας και δεν ήταν και τόσο αστείο εν τέλει και κοίταξα διακριτικά με το βιονικό αυτί να καταλάβω τι έτρεχε και κατάλαβα πως δεν έτρεχε απολύτως τίποτα και έκλεισα το πορτ μπαγκάζ.

Στο σπίτι άνοιξα με χριστιανική σχεδόν ευλάβεια την κούτα και να τι είδα:

Και ξαφνικά τα ρουθούνια μου συνέλαβαν μια μυρωδιά αποσμητικού αυτοκινήτου και για λίγο μπερδεύτηκα πριν πλησιάσω στα καλώδια και διαπιστώσω ότι ερχόταν από αυτά.Αυτά τα φελιζόλ έτριζαν σα να τα έσφαζες καθώς προσπαθούσα να απεγκλωβίσω το μέσα γι αυτό το 'κανα γρήγορα.Και ιδού!

Τότε ήταν που διαπίστωσα ότι δεν έχω πολλά σιδεράκια να κολλήσω αφού χρειάζομαι κι εναν τροχό για να τα τα κόψω όπως θέλω,αλλά τροχό έχει και στη σχολή μωρέ,όπως και ηλεκτροκόλληση άλλωστε,πάντα όμως θα είναι της σχολής και δε θα μπορώ να γεμίσω το σπίτι μου καπνό,χημικά και κομματάκια από σίδερο που θα περισσέψουν, εκτός αν έχω τα δικά μου.Κάπως έτσι ονειρεύομαι και χαίρομαι στη σκέψη να κανω βουτιά στα πριονίδια κι όλα αυτά (όχι στο μπετόν) περισσότερο από το μέσο όρο φαντάζομαι και είναι ανακουφιστικό και παρήγορο που μπορείς να χρησιμοποιείς τέτοια κόλπα για να φτιάχνεις πραγματάκια πέραν της οικοδομής.

Είμαι πολύ ευχαριστημένη με αυτή την πλευρά του καταναλωτικού μου εαυτού ε,δεν υπάρχει και άλλη,και αφιερώνω το πόστ σ' αυτούς που μέσα σε κάθε εργαλείο βλέπουν την ομορφιά αυτού που λέμε δημιουργικότητα. :)

Cheers!

Cactus Complex

2011-05-05T08:42:00.000+03:00

Σημειώνω ότι πρώτα μπήκαν τα γκρίζα και μετα σχεδιάστηκε το υπόλοιπο κομφούζιο.
Μελάνι και ακουαρέλλα. 21 x 14 cm.

Στα γρήγορα

2011-05-04T07:49:00.000+03:00

Βάζω αυτο το σχεδιάκι γιατί κατα κάποιο τρόπο αντιπροσωπεύει τη γρηγοράδα και τη φρεσκάδα των ημερών που βιώνω τελευταία.Είναι η πρώτη φορά που σπίτι μου θα είναι το κέντρο και υπάρχει ένα ανάμεικτο συναίσθημα ενθουσιασμού και φόβου.Στο μεταξύ μια μετακόμιση πάντα κουβαλάει πίσω της μια γενικότερη αλλαγη κυρίως επειδή αλλάζει την καθημερινή διαδρομή προς το σπίτι.Η Ακρόπολη πάντως φαίνεται φάτσα κάρτα 50 μέτρα από την είσοδο,οπότε τί μπορεί άλλο να θέλω?Καλή και η εξοχή,αλλά ωραίο και να μη χρειάζεται να προγραμματίσεις έναν καφέ 2 ώρες πριν τον πιεις.Το όνειρο πάντως ήταν γεμάτο φως..

Φιγούρες και τοίχοι - Figures and walls

2011-05-01T14:14:00.000+03:00

Παρατήρησα ότι υπάρχει σε αυτά τα σχέδια ένας προοδευτικός αποχρωματισμός,μια σταδιακή μείωση της έντασης των χρωμάτων, όταν τοποθετούνται με αυτή τη σειρά, καθώς και μια μετακίνηση της οπτικής του πλάνου από έξω προς τα μέσα.Στην πραγματικότητα, η χρονική σειρά της δημιουργίας τους διατηρείται,ενώ δεν υπήρχε εξ αρχής καμία πρόθεση για θεματολογική ή αλλη σύνδεση μεταξύ τους.Ακρυλικά σε μαύρο χαρτί.14,8cm x 21cm.

-.. / .. / .- / -.- / --- / .--. / . / ... / - / . / .-.. / --- / ... / που σημαίνει:Διακοπές τέλος

2011-04-28T00:52:00.004+03:00

Σήματα Μόρς.Είναι κάτι να κάτσει να μάθει κανείς για να ξεχάσει ότι επέστρεψε στην Αθήνα.
Μόλις γύρισα από Κέρκυρα και να μερικά στιγμιότυπα για όσους δεν ήσασταν εκεί αυτές τις μέρες.

Αν δεν έχετε πάει ποτέ το Πάσχα να πάτε (ειδικά τα νταρκάκια) γιατί όσες φωτογραφίες ή βίντεο και να δείτε δε λένε τίποτε.Ο Φελίνι θα πήγαινε.Oh yes!

και

http://www.youtube.com/watch?v=lf-Gdhv6yzI&feature=related

(το καλύτερο δε μου βγάζει τς τς τς)

Άμα πάλι σας ενδιαφέρουν περισσότερο τα σήματα Μόρς εδώ μπορείτε να τα μάθετε εύκολα:

-- / --- / .-. / ... / ..-. / .- / ... / .... /

Άλλη μέρα τέχνη. :Ρ

Χρόνια πολλά.

Zoγκλέρ - τέρας.

2011-04-21T14:07:00.000+03:00

Πολλοί ίσως να μπερδευτείτε και να το περάσετε για ένα απλό κούτουρο,αλλά να και η φάτσα του αν δεν πιστεύετε:

΄Αρτεμις

2011-04-20T12:12:00.000+03:00

Πηλός. 9cm x 10cm x 7,5cm. Μάιος 2010.

Ακουαρελάκια

2011-04-17T23:42:00.000+03:00

Νοέμβριος του 10.

Detail 2

2011-04-12T08:35:00.001+03:00

Aκρυλικα σε χαρτονι.Λεπτομερεια.Καλοκαιρι 2010.

50 miles...

2011-04-11T22:37:00.000+03:00

. Φωλς αλαρμ.Δεν προκειται για κατι καινουργιο.Ειναι μια λεπτομερεια απο μια μεγαλυτερη συνθεση,που απλα αποφασισα να χρωματισω λιγακι.Ο τιτλος νομιζω πως ταιριαζει,αν και δεν αντιστοιχει σε καμια αναλυτικοτερη ιστορια για την ωρα και ουτε θα το κανει ποτε φανταζομαι.

Tα κορίτσια γίνονται σαν τις μανάδες τους

2011-04-11T00:26:00.001+03:00

Πηλός.

The Teledrink

2011-04-06T21:19:00.000+03:00

Η G. κανει επιδειξη τηλεπιώματος μετά από τρίωρη πόζα της Νατάσας (από κάτω).
Μου λείπετε,αλλά αύριο που έχει η Δέσποινα γεννέθλια,θα έρθω να τα σπάσουμε.Μπαη δε γουέη,πολλά γεννέθλια έχουνε μαζευτεί τελευταία στην ατζέντα,δεν ξέρω τι συμβαίνει,κάθε μέρα κι από ένας.Συμβαίνει γενικά?Μιλάμε είναι καμια βδομάδα σερί τώρα αυτή η ιστορία,σα να βγήκανε από εργοστάσιο.Πώς λες χρόνια πολλά σε ένα βιομηχανικό φίλο?

Import-ant!!!

2011-03-28T22:02:00.000+03:00

Eδώ,έχουμε ένα μυρμήγκι Camponotus flavomarginatus,λίγο πρίν το λιώσει το σκάνερ.

Χα-χα,πολύ αστείο.

Ήθελα απλώς να πω,ότι:

Mπορείτε, άμα θέλετε, να χαζεύετε κι ακόμα ένα μπλογκ (μπονγκ) στο οποίο παίζουν, ε,πώς να το πω τώρα, διάφορης ύλης στριπάκια,μαυρόασπρα,ξεκούραστα και κυρίως ασπρόμαυρα,εκ των οποίων μερικά θα είναι και δικά μου.Δηλαδή, οι σαλεμένοι που αχολούνται μ' αυτό είναι πάνω από ένας (ευτυχώς).

Λέγεται the very closed circle και ...ε, 'ντάξει, να πάτε να δείτε βασικά.Να και το λίνκ,να και τα πάντα όλα.(όχι,αυτό είναι άλλο μπλογκ, έχουμε μπλέξει τα μπούτια μας εδωμέσα). Έχει κι άλλο κόσμο εκεί κι άλλα μπλόγκια,που θα σας πάνε πού ??? σε άλλα μπλόγκια βέβαια. 'Ετσι,αν αισθάνεστε τελευταία πεσμένος ή ότι η κοινωνική σας ζωή πάει κατά διαόλου, μην περιμένετε να διορθωθεί τώρα αυτό, διαβάστε καλύτερα κανα στριπάκι.

http://theveryclosedcircle.blogspot.com/

JIN SODA VOL 5 !!!

2011-03-23T19:16:00.000+02:00

E,ναι λοιπόν,δεν είναι απλά μια φήμη.Το 5ο τεύχος του σήριαλ Jin Soda, που πολλοί αγαπήσατε,πολλοί δεν καταλάβατε και πολλοί δεν γνωρίζετε ακόμα, θα βρίσκεται ολοζώντανο μαζί μας, σε χαρτί και μελάνι, περίπου 2 βδομαδίτσες από τώρα.
Οι ιδιαιτερότητες του είναι αρκετές σχετικά με όσα έχουμε συνηθίσει ως τώρα.Εκτός από το ότι θα είναι μεγαλύτερο από όλες τις απόψεις (δηλαδή και μέγεθος και αριθμό σελίδων), η ιστορία των "Φωφώ και Κώλος", μετά από απαίτηση μερικών από σας, θα καταλαμβάνει ένα πλήρες δεκασέλιδο αντί τετρασέλιδο, ενώ οι "Κανελόνι-Ραβιόλι στα ίχνη του Αλφρέντο Προσούτο" θα αρκεστούν στις έξι, πράγμα που δεν σημαίνει, βέβαια, ότι θα αισθάνονται παραμελημένοι.Επιπλέον έχει προστεθεί μια ιστορία διαφορετικού περιεχομένου (για να παίρνετε και μια ανάσα απ τα γέλια), που δεν παύει να προκαλεί στον αναγνώστη ανταγωνιστικά συναισθήματα (ευτυχώς δεν έχει πολλά λόγια :-) .
Το Jin Soda Νο 5 θα είναι ένα ολοκληρωτικά γρατσουνισμένο τεύχος, καθώς πέραν του σχεδίου, που είναι όλο στο χέρι αυτή τη φορά, με δεκάδες γραμμούλες σε κάθε καρέ, θα κυκλοφορεί μαζί με ένα παλιό γρατζουνισμένο 45άρι βινύλιο, το οποίο θα διαφέρει από τεύχος σε τεύχος σαν κίντερ έκπληξη.
Οπότε θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε την τύχη σας.Περίεργο πράγμα ο τζόγος,ε,δεν είναι?Χα!
Λοιπόν,δεν λέω άλλα, για να μη χαλάσω τη μαγεία (μπρρρ..ανατρίχιασα).Ντεμπούτο στο Comicdom, καθώς επιβάλλει πια η παράδοση και μετά θα συμμαζευτώ και θα μοιράσω και σε μερικά σημεία στα Εξάρχεια και περίχωρα, που θα μάθετε σε επόμενο πόστ.Οκ?
Cheerz!
Eunomia-

Ακάλυπτος

2011-02-27T14:04:00.000+02:00

Αυτό βρίσκεται κάπου στην Ερεσσού.Οι ακάλυπτοι είναι το φετίχ μερικών παιδιών της πόλης.Κάποτε είχα γνωρίσει κάποιον που είχε χόμπι να φωτογραφίζει αποκλειστικά τέτοιες όψεις.Δεν ξέρω που οφείλεται η γοητεία τους, ίσως σ'αυτό το ντουβάρι που υψώνεται και χάνεται στο φως.

3 μελανια

2011-02-18T09:44:00.000+02:00

Το πανω πανω που γινεται μπλε και μετα κιτρινιζει δεν εγινε με καποιο περιεργο συνδυασμο υλικων.Ειναι απλα η συμπεριφορα του μελανιου της Parker για πενες αλληλογραφιας,που προφανως εχει φτιαχτει για να δινει με τον καιρο αυτη τη νοσταλγικη σκουρια στα γραμματα.Για πειραματα ειναι παντως πολυ ωραίο.

Επισης,κυκλοφορει και ενα μελανι ακουαρελας,που δεν ειναι κατι αλλο απο ακουαρελα σε νερομπλιατς μορφη (μπουκαλι), που στην αρχη λες "πω πω,τι πραμμα εχω εδω,ακουαρελα για ενα χρονο!", ε, και μολις το λες εχει αδειασει.

Το ψαρι στο πατωμα ειναι κοντραρισμενο στον υπολογιστη,δεν ειναι τοσο μαυρο κανονικα,ειναι κι αυτο σκουριασμενο,αλλα ετουτο μου φανηκε καλυτερο.

Σύμπλοκο ΙΙ

2011-02-07T18:54:00.002+02:00

Τα ζαμανια τί είναι?

2011-02-02T11:54:00.000+02:00

Όποιος ξερει ας βοηθησει παρακαλω.
Αγαπητοι μου,με συγχωρειτε για τη μακραν απουσια,αλλα περα απ' το γεγονος οτι δεν εχω πια συνδεση (οχι λογω κρισης,λογω κουλαμαρας των υπηρεσιων),τα τελευταια βεγγοειδη τρεχαματα δεν μου αφηναν πολλα περιθωρια.Ο στοχος επιτευχθη,or whatever,και σιγα σιγα θα αρχισω παλι να μαζευομαι.
Εχω, πλεον και επισημα,νεο ερωτικο δεσμο με τη γλυπτικη (αμεσως το μυαλο σου!τςτς..),οποτε τα ποστ ισως αποκτησουν εναν επιπλεον χαρακτηρα που πριν δεν τον ειχαν,χωρις να σημαινει οτι θα ξεχασουν το παρελθον τους.
Εεεε...αυτα για την ωρα.
Καλημερα απο Θεσσαλονικη οπου με οδηγησαν οι περιστασεις της εβδομαδας και συντομα καινουρια πραγματα (και μερικα παλια).
euno-

Απ' όλα.

2010-10-11T22:19:00.000+03:00

Έχει μόνο μελάνια,εκολίνες,ακρυλικά,παστέλ και μαρκαδοράκο αν ξεχνάω κάτι δεν τρέχει και τιποτε,ε?

met with a pet

2010-08-10T00:11:00.000+03:00

Φρέσκα-φρέσκα!

2010-08-08T18:48:00.001+03:00

Σχεδόν ζεστά!Ή πιο σωστά ακόμη νωπά.Είναι μερικά από τα ελεύθερα πειράματα εν όψη εξετάσεων και νομίζω μου κάνουν καλό γιατί είναι ένας καλός λόγος να μη θες να πας διακοπές,ή τουλάχιστο να μην το σκέφτεσαι.Προτείνω ανεπιφύλακτα το συνδυασμό άσπρο-μαύρο πλαστικό με σκόνες.Γλιτώνεις το μπελά με την κόλλα και τα χρώματα είναι γλύκα.

Ποστ μορτεμ

2010-08-03T01:28:00.001+03:00

Για να μην παρεξηγηθούμε εδωπέρα,να ξεκεθαρίσω το εξής:ΔΕΝ πρόκειται για έμπνευση,επιρροή κλπ που ΕΥΚΟΛΑ θα μπορούσε να συμπεράνει όποιος γνωρίζει βέβαια το ιστορικό.Απλά να, τα κοντράστ ήταν πολύ συμπαθητικά, η πόζα ήταν καλή, το μοντέλο δεν κουνιόταν, οι μύγες την είχανε κάνει και γενικά το προφίλ είναι σχεδόν γαλλικό με λίγη φαντασία..ε,δεν είναι? Όχι.

wallpaper-01

2010-08-01T23:37:00.000+03:00

Ιτς ε Xιτ

2010-07-25T20:36:00.000+03:00

Ναι,μη νομίζεται ότι τους έχω ξεχάσει ετούτους εδώ.Αν και το ποστεράκι δείχνει ολίγον αποκριάτικο δεν νομίζω να είναι αυτό πρόβλημα για τους κομιξόφιλους φαν (πλεονασμός).Άλήθεια,τι θα 'λεγε ο Μπατμαν για όλα αυτα?

Ακουαρελάκια.

2010-07-23T17:23:00.001+03:00

More more and more to come!
Διάφοροι φανταστικοί φίλοι.Είναι φανερό ότι μόλις ανακάλυψα τι θα πει ακουαρέλα και έχω φάει κόλλημα που δεν το περίμενα τόσο μεγάλο,για να λέμε την αλήθεια.Παλιά τις απέφευγα,γιατί δεν είχα καταλάβει πως πρέπει να δουλεύονται (ούτε τώρα ξέρω δηλαδή,μόνες τους κάνουν ό,τι κάνουν,ντάξει με μια μικρή βοήθεια).
Έχουν μαζευτεί αρκετά παρόμοια σχεδιάκια και αρκετά μοντελάκια, αλλά εκκρεμεί το σκανάρισμα.Που θα πάει..

Ακουαρελακι.

2010-07-18T14:41:00.000+03:00

Να ενα ποστ επιτελους.Και σιγα το ποστ δηλαδη,αλλα παντα η προσαρμογη παιρνει καποιο χρονο.
Δεν ειχα ιντερνετ για κανα μηνα και θα θελα να πω μερικα λογακια για τη μανουλα του ΟΤΕ,αλλα δεν μου το επιτρεπει η ανατροφη μου.Αντε τωρα να δουμε..

Cheers..

ΤΟ εξώφυλλο!

2010-05-28T01:37:00.001+03:00

Kαι αφού η Ορχήστρα της Πόπης βολόδερνε ομαδικώς σε μια θύελλα αναποφασιστικότητας σχετικά με το τι ρημάδι εξώφυλλο θα έχει αυτός ο δίσκος της,η τζενίστα (κλίνεται κατά το τενίστα ζντόινγκ) Ευνομία,που τυχαίνει στον ελεύθερο χρόνο της να κάνει πλάκες με το φώτο-σώπα,κάνει και το εξής πολύ αστείο:
δοκιμάζει να φτιάξει ένα εξώφυλλο με σταρ τον ol'paaal Βαγγέλη.Λεηζ ε τζελμν,πως είναι δυνατόν να μη σας φύγει το μπισκότο απ'το στόμα αντικρίζοντας το άφταστο μεγαλείο αυτής της πόζας!Το μαγνητιστικό βλέμμα,η γλαφυρή εκφραστικότητα, το τολμηρό μπακγκράουντ,συνθέτουν ένα ονειρεμένο εξώφυλλο δίσκου,που ο καθένας θα ήθελε στη συλλογή του,ακόμα κι αν δεν έχει πικ-απ.Η επιτυχία σφραγίστηκε με την ταχύτητα ενός κλικ!(φλάτεν ίματζ, για όσους ξέρουν).
Όμως τα πρώτα σύννιεφα δεν πρόλαβαν να φανούν γιατί 1ον: ποιά είναι τα πρώτα και ποιά τα δεύτερα? 2ον: προέκυψε το ερώτημα: Ο Βαγγέλης θα δεχθεί το βάρος μιας τόσο αναπάντεχης δημοσιότητας? Πώς θα αισθάνεται όταν θα τον συγκρίνουν με τη μπανάνα των Βέλβετ,με το φερμουάρ των Στόουνς? Τα πράματα ήτανε σκούρα όσο οι σκέψεις ενός ερωτευμένου καταθλιπτικού,γιατί που βρίσκεται άραγε ο πρωταγωνιστής που έχω να σε δω ρε Βαγγελάκη κοντά 3 χρόνια και την τελευταία φορά σε είδα πάνω στο ποδήλατο μ΄αυτό το μαύρο σκουφί δε σε γνώρισα.Μερικές ατελέσφορες προσπάθειες έγιναν για να superπηδήσουμε το εμπόδιο,αλλά έπεσαν στο κενό,όπως μόνο οι ατελέσφορες προσπάθειες ξέρουν να πέφτουν (δεν ακούγεται τίποτα).
Έτσι χάθηκε άδοξα, σα μαφιόζος που ψοφάει στο χαντάκι, ένα από τα μεγαλύτερα επικά αριστουργήματα της σύγχρονης κάτι.
Πρέπει τέλος να σημειωθεί, ότι στην παραπάνω φωτογραφία υπήρχε ακόμα ένα άτομο που όποιος το βρει κερδίζει.Δεν ξέρω τι,απλώς κερδίζει.Αλλά προσοχή,μη μπερδευτείτε.Έκανα κροπ γιατί τα βινύλια είναι τετράγωνα και δε χώραγε και ο καναπές και ο Σπυρούλης να κρατάει τα μπισκότα στο χέρι.Νομίζω πως ήδη σας βοήθησα αρκετά.

Μισό μισό,μισοφτιαγμένο

2010-05-24T20:50:00.000+03:00

ink markers 0.2-0.4

2010-05-02T22:33:00.000+03:00

08/008

Φωτοπαρεμβάσεις. (2003)

2010-04-29T11:08:00.001+03:00

Τις φωτογραφιες τις τράβηξε και τις εμφάνισε στο μπάνιο του ο Θάνος Χόνδρος.(...)Δηλαδή,δεν τις τράβηξε στο μπάνιο ,τις εμφάνισε μόνο.Πάνω είναι ο Θερμαϊκός και το δασάκι από κάτω δεν έχω ιδέα που βρίσκεται.Μπορεί και πουθενά.

Οποιος σκαλίζει συρτάρια,βρίσκει...πολλές ωραίες παλιατζούρες.

2010-04-23T00:30:00.000+03:00

Standing behind bars does not necessarily mean that you serve cocktails.

2010-04-08T09:49:00.000+03:00

Πέμπτη 8-4-10 παιζει κι αυτη η φαση:

2010-04-07T14:00:00.000+03:00

Ναι-ναι,οσοι πιστοι προσελθετε αν σας τρωει η περιεργεια.

Lolita R.I.P.

2010-03-10T23:31:00.000+02:00

Λολίτα μας τα κανες μουσκεμα.Εκει που λέγαμε τι ωραια γατακια που θα βγουνε,πανε και τα γατακια πας κι εσυ για βρουβες.Βρε γιατι δεν ακουγεται η καρδια?τι δυσπνοια ειναι αυτη?λες να εκανε κανα σαλτο και να επαθε διαφραγματοκηλη?Που να ξερουμε οτι εσυ ειχες λοιμωδη περιτονιτιδα κι ο θωρακας ειναι μες τα ζουμια?Με την Ευα συμφωνησαμε πως αν πιστευεις στη μετεμψυχωση σε πιανει μικροτερη καταθλιψη.Ειναι βασικο οταν η δουλεια σου νταραβεριζεται με το θανατο στον αυτο βαθμο.Δεν μου πηγαινε το χερι να ραψω κι εγω.Τη βαλαμε σε μια μαυρη σακουλα οπως στις ταινιες.Στο σπιτι με τη μαμα μου ηπιαμε δυο ποτηρακια κονιακ σχεδον σφηνακι (δεν υπηρχε τιποτε αλλο) και βγηκαμε στον κηπο.Πηρα μια λαμπα που εχουμε με γατζο και μακρυ καλωδιο,γιατι τα φωτα στον κηπο δεν αναβαν.Και....εσκαψα μια λακουβιτσα.Η μαμα μου εκλαιγε και πηγε να μαζεψει μερικες αγριες μαργαριτες για να βαλουμε στο τελος.Εγω ειχα ιδρωσει παρα το ψοφοκρυο (καλο) γιατι οσο μικρος και να ναι ο λακκος ειναι λακκος και το φτυαρι ειναι φτυαρι.Μετα τον επικηδειο γελασαμε λιγο γιατι χρειαζοτανε και μετα μπηκαμε μεσα για να πιουμε κι αλλοΤη φυτεψαμε διπλα σε μια ροδια που φυτεψαμε προσφατα.θελω να δω πως θα γινει αμα ψηλωσει (η ροδιά).Lol!

Παρουσίαση:Το πιο αστείο ψάρι του κόσμου.

2010-02-19T12:15:00.000+02:00

Ενυδρείο Βαρκελόνης-Ιανουάριος 2010.Επ ευκαιρία καθαρισμού στήθηκε η ωραιότατη αυτή πόζα διάρκειας μόλις ολίγων δευτερολέπτων.Ο κίτρινος απλώς ήταν περαστικός,τη λάτζα είχε αναλάβει αυτή η μικρή μπλε λωρίδα κοντά στην ουρά.Δεν φαίνεται πολύ καλά,αλλά ούτως ή άλλως πρόκειται περί κομπάρσου.Ο πρωταγωνιστάρας της φωτογραφίας αυτής διακρίνεται από το αγέρωχο παράστημα,την πλούσια κόμη και φυσικά την αδιάκριτη μυτόγκα που μας θυμίζει διάφορα πράγματα.(ό,τι θέλετε εσείς δηλαδή,εγώ δεν είπα τίποτα).

Παρακαλώ,αν κάποιος ξέρει λεπτομέρειες γι αυτό το πλάσμα(π.χ πώς διάλο λέγεται) ας ενημερώσει.Θένξ.

Distorted Splat.

2010-01-18T16:08:00.000+02:00

Ο γάτος Splat κάνει οτι ποζάρει σε καλλιστεία σκύλων.

webcam post

2010-01-10T15:32:00.000+02:00

Ti να κάνουμε τώρα,ήθελε το πρώτο ποστ της χρονιάς να είναι low budget,εν μέσω κρίσης και τέτοια,αλλά το ξεφτυλίσαμε στην τεμπελιά.Βασικά,επείδή τελευταία έχω εγκαταλείψει προσωρινά τα καλά μου τα μηχανηματάκια να τα τρώνε οι σκόνες (όχι ηρωίνες και τέτοια) ,λόγω της διάθεσης που είχα για διακοπές,αποφάσισα να ανεβάσω μερικά από τα σκιτσάκια που κουβαλάω μαζί μου στο μπλοκάκι που λέγεται ''Όταν πας για καφέ μόνος σου''.Φυσικά δεν υπήρχε εύκαιρη ούτε μια φωτογραφική πέραν του κινητού(που δεν έχω το καλώδιο) και μιας κόνικα αναλογικής (και χωρίς φιλμ,φλας κτλ).Γι' αυτό,αs last resort,κατέληξα να δοκιμάζω μια δικτυοκάμερα με τα παραπάνω περίφημα (μάλλον notorious) αποτελέσματα.Εεεε....μην το δοκιμάσετε κατά τη γνώμη μου,μετά τις δύο προσπάθειες σε πιάνει πονοκέφαλος.
Καλή χρονιά μπασπεριπτώσ και καλά κρασά.

WC de Epirus Palace.(ε,δεν το λες και βεσε τωρα αυτο)

2009-12-11T14:16:00.000+02:00

Θα θελα να γνωρίσω αυτόν που σχεδίασε τα δωμάτια απ αυτό το ξενοδοχείο.Δεν έχω ξαναδεί τόσες γραμμές σε τόσα λίγα τετραγωνικά.Σκέτος γερμανικός εξπρεσιονισμός.(σκέτος;)Πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρω και το μέγα φουτουριστικό στοιχείο της τουαλέτας,την ηλεκτρική κουρτίνα,(yes) την οποία ανεβάζεις προκειμένου να χαζεύεις τηλεόραση καθώς λούζεσαι.(!)

Loading Marianna

2009-11-30T21:33:00.000+02:00

Κόψε,μην έρθει γρηγοροτερα το Πάσχα.

2009-11-30T21:20:00.001+02:00

Liqui love

2009-11-20T10:07:00.003+02:00

Ενας ξένος στην μπανιέρα.

2009-11-11T19:17:00.001+02:00

Άκο,ξέρεις ποιος είναι?

Cut out filter

2009-10-23T22:09:00.000+03:00

Τα πουλιά 1-2-3.

2009-10-07T22:16:00.000+03:00

40x50 ή κάτι τέτοιο,με λάδια,σε τρεις φάσεις.Τα πουλιά ήταν η εμμονή του 2008-09.Μόλις πρόσφατα άρχισαν να αραιώνουν σε συχνότητα στις εικόνες που μου έρχονται.Μάλλον θα πρόκειται για αποδημητικά είδη..ποιος ξέρει.(?)

Swthike...

2009-09-29T17:05:00.000+03:00

Στο σκάσο...

2009-09-13T21:47:00.000+03:00

Την περασμένη Παρασκευή τελειώσαμε τις δουλειές μας σχετικά νωρίς,δηλαδή δεν χρειάστηκε να τρέξω ραλάκι για να προλάβουμε την πτήση.Έτσι,αφού είδαμε και τα τελευταία κοτόπουλα που είχαμε στο πρόγραμμα,πήραμε σιγά-σιγά το δρόμο για τα Γιάννενα (ευκαιρία για βόλτα).
Περνώντας τα σφαγεία βγήκαμε στο πίσω μέρος της βιομηχανικής ζώνης,γύρω στα 7 χμ απ' την πόλη μέσες άκρες.Κι επειδή όταν δε γκαζώνεις μπορείς καμιά φορά και να χαζέψεις και τι υπάρχει πέρα απ την άσφαλτο,ανακαλύπτεις τότε διάφορα ωραία.
Βέβαια,δεν ξέρω,τα νεκροταφεία οχημάτων πάντα μου προκαλούσαν υπέρμετρο ενθουσιασμό,όπως και κάθε σκουριασμένο και σακατεμένο μηχάνημα φτάνει να μην έχει καταντήσει εντελώς σαβούρα και δεν βγάζεις άκρη τι ήταν στα νιάτα του.Αγνώστης αιτιολογίας κόλλημα.Πάντως,δεν πιστεύω να πατάει κανείς άλλος το πόδι του εκεί αν δεν έχει δουλειά να κάνει,γιατί γενικά δεν είναι αυτό ακριβώς το πρότυπο του χώρου αναψυχής.Τελος πάντων,εδώ μερικές φωτό απ' τα ενδότερα..

Siamese dream

2009-09-09T18:01:00.000+03:00

Eδώ είναι δυο μελανάκια που έκανα στα πεταχτά πάνω σε κάτι προσκλησόχαρτα που περίσσεψαν το 2004-5??(άραγε ήτανε?).Τι είδους εκδήλωση αφορούσε τώρα η πρόσκληση..να μη λέω και συνέχεια ό,τι μου κατεβαίνει.Δεν έχω ιδέα.Τα κομμάτια αυτά είχαν τυπωθεί στραβά κι έτσι έκοψα το κενό κάτω κάτω με τη λογική : ό,τι παραπανίσιο=χρήσιμο.(μην το χρησιμοποιείτε αυτό γενικά) Κατά κάποιο τρόπο,αισθάνομαι πως είχαν σιαμαία αδέρφια,αλλά αφού η επέμβαση πέτυχε και ο μισός ασθενής απεβίωσε,αυτά τα ταλαίπωρα μπήκαν σε ζελατίνα και μείναν εκεί να το σκέφτονται.Poor li'l sketches....

...

2009-09-08T19:36:00.000+03:00

"POPI'S ORCHESTRA"RULES!

2009-08-18T15:07:00.000+03:00

Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΠΟΠΗΣ ξαναχτυπά!

Δεν πιστεύω οτι υπ'αρχει κανείς,που να διαβάζει jin soda μπλογκάκι τουλάχιστον,που να μη γνωρίζει τα κατορθώματα αυτής της εξαιρετικής μπάντας απο την Αθήνα!!!(βασικά,το πιστεύω)

Για σας που επιθυμείτε να ακούσετε κάτι από τον ΠΡΩΤΟ ΔΙΣΚΟ, που είναι πλέον θέμα χρόνου το πότε θα κυκλοφορήσει σε ζεστό ζεστό βινυλιάκι παρακαλώ, μπορείτε να πατήσετε αυτό:

http://www.myspace.com/popisorchestra

Οι διαδικασίες έχουν παγώσει βέβαια γιατί ακόμα και οι πιο αφοσιωμένοι μουσικοί (έμφαση-έμφαση) προτιμούν να βρέχουν τις πατούσες τους τέτοιες μέρες και να σφηνώνουν τα αποτσίγαρα στην άμμο(ελπίζω να μην το κάνουν αυτό).

Προς το παρόν μπορώ να σας δώσω μια τεμποραρυ ιδέα για το πως το φαντάζομαι να μοστράρει στο Μοναστηράκι Κυριακή πρωί..ε..ε..τελος πάντων όπου τύχει να το πετύχει κανείς μεθυσμένος,φαγωμένος ή και σκέτος.Υπ' όψιν!Δεν εχουμε καταλήξει,άσε που την Κρητώ την έγραψα με γιώτα,αφού ούτε μου πέρασε απ το μυαλό πως βγαίνει απ το Λουκρητία και γέλαγα μόνη μου:Κρητώ,αχαχα,γιατί απ την Κρήτη είσαι?αχαχα.Δε γάλασα ούτε στις ακρούλες φυσικά με τέτοιο άθλιο χαβαλέ,'μπάσει περιπτώσει.

Επειδή λοιπόν η μουσική αυτή εμένα μου κάνει για πολύ πορτοκαλί,είπα να κάνω κάτι που να μήν έχει παρά μια ρανίδα πορτοκαλί μέσα,γιατί είναι βρε παιδί μου ο πρώτος δίσκος και τα μυστικά δεν πρέπει να αποκαλύπτονται από το πρώτο ραντεβού(ζντόινγκ).

Όπως και να χει,ο πρώτος δίσκος είναι πάντα ο πιο σκοτεινός κι ο πιο πειραματικός κι ο πιο πειραγμένος κι ο πιο αγαπημένος και συμπέρασματικά για μένα είναι κάπως έτσι:

Βρείτε το!!!

2009-07-21T15:10:00.000+03:00

Ντάξει,τελευταίο..

Βρείτε το βατραχάκι! No2

2009-06-29T18:03:00.000+03:00

Όσοι δεν καταφέρατε να βρείτε το προηγούμενο βατραχάκι έχετε μία δεύτερη ευκαιρία με τούτο εδώ!Καλή επιτυχία!

καλοκαιρινοί προβληματισμοί

2009-06-28T19:42:00.000+03:00

Οι ζέστες ενδεχομένως να μην έσφιξαν στην πόλη meaning ότι μπορείς ακόμη να περπατάς χωρίς να λιώνουν οι σόλες απ τα παπούτσια στην άσφαλτο και να ακολουθούν σα πατημένες τσίχλες.Παρόλα αυτά,η επικείμενη δυσφορία των "ζω και εργάζομαι στην πόλη"είναι φανερή,ειδικά αν προσέξει κανείς το λαϊκό προσκύνημα που γίνεται στα διόδια της Αθηνών-Λαμίας,Αθηνών-Κορίνθου,το ίδιο είναι,κάθε που έρχεται αυτή η καημένη η Παρασκευή.Λες και μοιράζουν λεφτά αντί να μαζεύουν εκειπέρα. Τι ώρα..
Φαντάζομαι πηγμένους δουλευταράδες σε δεκάδες γραφεία να κολλάνε το βλέμμα-δολοφόνος στη ντάνα με τους φακέλους και να σιγομουρμουράνε "μωρέ θα σου δείξω ΄γώ","σε 15 την κοπανάω για θάλασσα και να πανα πνιγούν οι εκκρεμότητες",ενώ τρίβουν τα χέρια τους σα μύγες.
Άκουσα και το άλλο το ωραίο:"Χαζός είμαι να πάω διακοπές;Ο καλύτερος μήνας για να μένεις Αθήνα είναι ο Αύγουστος,που΄χουνε φύγει όλοι".Παιδιά,ντροπή τετοια ψέματα.Να μην τρελαθώ τόσο νέα.Καλύτερα μπορεί να είναι γιατί κυκλοφορούν στο δρόμο μόνο ταξί και λεωφορεία και συνεπώς ρουφάς λιγότερα σκουπίδια,όμως αν συνδυάσω και την άποψη του zoom!!!vλοξδαξ..δε βγάζω τα γράμματα από πάνω,εμένα μου φαίνεται μια χαρά ιδέα να ξαπλάρω καναδυο-τρεις μήνες στην παραλία κι ας με fan τα κουνούπια(ανωφελείς ή zebra) κι ας μου μπει κι άμμος στο βρακί.Ορίστε...

Βρείτε το βατραχάκι!

2009-06-28T19:25:00.000+03:00

Ναι,δεν κάνω πλάκα,υπάρχει βατραχάκι.

2009-05-16T17:21:00.000+03:00

Και με την ευκαιρια,αφου θυμηθηκα την περσινη μου θητεια,ξεθαψα και δυο-τρια σκιτσακια της εποχης. :)

Το πεπρωμενο φυγειν αδυνατον και αλλα παρομοια

2009-05-16T16:52:00.000+03:00

Απο δω το πηγα απο κει το εφερα,παλι στα Γιαννενα κατεληξα.

Πρωτη βδομαδα στην καινουρια μου δουλεια,που για να μην ανησυχειτε πιστοποιω πως δεν εχει να κανει με πτωματα αλλα με ζωντανα ζωακια αυτη τη φορα,και μου λενε:¨

"Ετοιμασου την Πεμπτη πας Λαμια διημερο για ελεγχο σε τυροκομειο".

Λεω:"Οκεη".

Σε μιση ωρα μου λενε:"Ωπ!Ακυρο.Πας Γιαννενα για κοτοπουλα,αφου αυτος που θα πηγαινε παραιτηθηκε".

Λεω:"Οοοοοκεη".

Ο,τι διαδρομη ειχα κανει περσι την ξανακανα σε 5 μερες για να τσεκαρω τιμολογια στα κοτετσια της Ηπειρου.Και σκεφτομαι:"Τι παραξενο...σου βγαινει η Παναγια να παρεις πτυχιο για να διαπιστωσεις πως χρησιμοποιεις περισσοτερο το διπλωμα οδηγησης".

To τι φανταζομουν οτι θα κανω στη ζωη μου ειναι ενα θεμα το οποιο αυτα που κανω τελικα το προσπερνουν πανω σε στροφη μαλιστα.Αααχα.5000 πρόστιμο γκια να μάτεις!

Τελος παντων,ευτυχως εδωσαν μερικα κρισιμα κομματια της Εγνατιας και σου πιανεται να γκαζωνεις χωρις να βλεπεις το Χαρο καθε τρεις κι ο κουκος.(?)

Kόμικντομ 11-12/04/2009

2009-04-22T15:59:00.000+03:00

Λιγα μπορω να πω γενικα για το τι χασανε οσοι δεν ηρθανε,ομως μου φαινεται πως δε χρειαζεται να πω κατι,αφου τα λεει ολα η lost highway-φωτο του Βill Staboulis-Pullman εδω απο πανω.

Να και το ξώφυλλο

2009-04-09T23:19:00.001+03:00

JIN SODA VOL IV

2009-04-06T22:23:00.000+03:00

Kαι λεω "vol ΙV" και οχι "vol 04" γιατι προκειται για τευχος σκοτεινο γεματο φοβεριστικα τερατα και νταρκ ατιμοσφαιρα,δηλαδη πολύ πολύ ΜΑΥΡΟ.Χωρις παρεξηγηση.
Αν υποθεσουμε ,θε να πω,πως τα προηγουμενα τευχακια ηταν ασπρομαυρα ετουτο εδω ειναι ενα μαλλον μαυροασπρο κομικ.
Δε σας εγγυωμαι τιποτα παραπανω.Στις ιστοριες εμφανιζονται οι γνωστοι αγαπημενοι σας ηρωες σε καινουριους μπελαδες και για ακομη μια φορα καταφερνουν να βγουνε αλωβητοι.(για να σκεφτουνε που θα πανα μπλεξουν την επομενη φορα)
Φωφω και Κωλος,Τζακ Ντεν,μαφιοζοι της κακιας ωρας ,ανακουφιστικες Jin Soda θεραπειες κι ενας Jimmy Disk στο περιφημο "I remember you" by Deadbolt.Για οσους θελουν να ακουσουν το τελευταιο κομματι διαβαζοντας βρισκεται στη λιστα του λαστ εφ εμ εδω στη διπλανη στηλη.

τττττττττζα!
Το σπουκυ θινγκ θα εμφανιστει στο Comicdom festival αυτο το Σαββατοκυριακο 11-12/04/09
στην Ελληνοαμερικανικη ενωση-Μασσαλιας 22.

Υ.Γ Να εχετε υποψη σας πως το τευχος αυτο κατασκευαστηκε εξ ολοκληρου(και εννοω απο την αρχη μεχρι το τελος) σε δυο μολις εβδομαδες.Απλως επισημαινω οτι το δοκιμασα και πειραματικα αποδειχθηκε πως μπορει να γινει κι αυτο..χωρις αναβολικα μαλιστα ...(!)αν και τωρα εχω 2 βαθμους μυωπια παραπανω,εναν για καθε βδομαδα.
So Enjoy Horror!

cover coming up soon..

Berlin liebe.(τα ΄χω παρει σβαρνα)

2009-03-29T20:21:00.000+03:00

Να και το μπαρ που το λενε μπαρ και μολις το ειδα λεω:εδω πρεπει να πιουμε μια πεποναδα Fritz-limo.Ωστοσο,αυτο ουδεποτε συνεβη,αφου φαγαμε την πορτα στα μουτρα.Ακομη αναρωτιεμαι τι να σημαινε αυτο το ldkrjhglκατι που ειπε εκεινος ο τυπος στην πορτα.

Λεπτομερειες δεν εχει γιατι δεν ξερω απο που ν αρχισω.

Φτου κι απ την αρχη...γενικως.

2009-03-16T07:48:00.000+02:00

Και κει που λες αντε να οργανωθουμε ξεφυτρωνουν εκατο ανοργανωτα θεματα μπροστα και μια εντελως αχρηστη ιωση καπου στη μυτη λεει "Να σε δω τωρα με τετοια ζαλουρα πως θα τα βαλεις στη σειρα ολα αυτα ουαχαχα."Και να πηγαινε να κανεις αυτα τα χαρτια και πρεπει να περασεις απ την τραπεζα για να μην πληρωνεις κερατιατικα και εκεινο το ταξιδακι ας το κανεις τωρα γιατι μετα δεν ξερεις ποτε θα εμφανιστει η δουλεια αφου σ αυτη την τελευταια μπορει να σε θελουν μπορει και οχι για πολλα πολλα ομως θα κολλησεις στο ιδιο μερος να περιμενεις οπως παλια χωρις το μετρο που ρουφαγες μολυβδο χωρις να το ξερεις στη σταση.Οταν δεν εχω πρωινη δουλεια φυτρωνουν οι υποχρεωσεις φυσικα σα μανιταρια λαζαρινα στις κοπριες αλογου εντελως παραλογο ολο αυτο αν σκεφτεις οι μερες μικραινουν κι ας δουλευεις πιο σκληρα για μερικα αδιορατα κατι παντα τη νυχτα που ειναι ησυχα.Καμια ντουζινα γυρω γυρω που απορουν τι εκανες τελευταια τιποτα ναι φυσικα δε μπορουν να ξερουν βεβαια αν δεν πεις τι δυσκολο που ειναι να ψαχνεις ενα ντεμο αποτελεσμα χωρις προγραμμα χωρις να φαινεται ή δεν το βλεπεις γιατι κοιτας αλλου? ακομα και η τηλεοραση εχει προγραμμα αστο.Νομιζω πως το προτιμω ομως ποιος ευχαριστηθηκε ποτε πανω απο δευτερολεπτα και υστερα τα ξεχασε ολα ακομα κι αν εφαγε τα ψωμακια του να το ψαχνει?Εγω λοιπον τα ξεχναω ολα εκ των προτερων λιγο ακομα και βλεπουμε ποιος θα βγει πιο μπλεγμενος.Εγω ή εγω νομιζω πως το προτιμω.